"Her şey, yıllarca özlemini çektiğim her sey, seninle bir arada, senin evinde gerçekleşiyordu. Kapına kadar her şey bir çocuğun sıkıcı günlük yaşamı olmuştu. Kapının ardı ise çocuğun masallar dünyasıydı. Düşünebiliyor musun, ben senin kapına binlerce kez, saatlerce bakıp durmuştum gözledim acıyana kadar. Şimdi ise sendeleyerek o kapıdan içeri adım atıyordum." Belki de böyle olmamalıydı...