Efil

Herşeyi yazarım da zamanı yazamam o yazar çünkü beni Yazar beni yavaş yavaş özenli azalta azalta görkemli sanki dolduracakmış olduracakmış gibi Halbuki sıyırıp düşürmüştür tırnağımdaki çürüğü parmağımdaki yarayı kabuk kabuk geçirmiştir geçerken, sanki çoğalta çoğalta yazarak beni özenli görkemli
Şiir
Reklam
"Onu düşünmekten kendimi alamıyorum, şimdi acının ne olduğunu gerçekten biliyorum. Ayağını cam parçasıyla kesmek ve eczanede dikiş attırmak değildi bu. Acı, insanın birlikte ölmesi gereken şeydi. Kollarda, başta en ufak güç bırakmayan, yastıkta kafayı bir yandan öbür yana çevirme cesaretini bile yok eden şeydi."
Edebiyat
Yalnızlığı öğreniyorum kalabalık ortasında Ve onca lisan arasında, susmayı konuşuyorum Gün batımında
ben sanki bir gazetenin hiç okunmayan yerlerindeyim
Reklam