Kolalıjelibon
@elfyavrusu
Şu anda okuduğu kitaplar
Sevgili Ev Beyi, böyle mini minicik olup da nasıl sakız gibi uzadığını ve zor bittiğini anlamıyorum. Halbuki yazarının kıvrak zekasına nasıl da güvenmiştim seni elime aldığımda. Gel gör ki büyük hayal kırıklığı oldun benim için.
Basit bir konu, basit diyaloglar, kötü espriler, inanılmaz hızlı ( gerçek bir şey anlatırken gerçeklikten uzak anlatmak) gelişen olay örgüsü derken kitabın sonunda devamı gelebileceğine dair bir soru işareti ile kapanış.
Bir romandan ziyade çalakalem bir senaryo taslağı okudum diyebilirim. Sevemedim.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Yazar Alice Feeney 'den okuduğum diğer iki kitap (Ne Yaptığını Biliyorum ve Taş Kağıt Makas) yazar için güzel referanslar olmuştu benim için. Ancak Daisy Darker heyecanla başlayıp hayal kırıklığı yaşadığım kitaplar listesine eklendi.
Türü olarak adlandırılan gizemi de gerilimi de barındırmıyor. Kendini çok fazla tekrar eden olaylar, bölüm sonunda ipucu vermeye çalışan cümleler ne yazık ki gizem değil sadece hafif merak uyandırıyor.
Bir gerilim romanında klişe diye tarif ettiğimiz ancak olmazsa olmaz pek çok unsur kitapta kullanılmış. Velev ki tüm bunların birbirlerine olan bağlantıları ustalıkla kotarılamamış, zayıf kalmış.
Ters köşe denilen final de bana kalırsa kitap okunurken dikkatli olunursa zaten çok önceden anlaşılıyor. Bu da sizi sona gelirken "acaba ne olacak" heyecanından alıkoyuyor. Eğer daha iyi, daha akıcı bir gelişme bölümü olsaydı belki de sonuç bölümü bu kadar harcanmamış olabilirdi.
Romanın Agatha Christie'ye selam çaktığı söyleniyor ama birkaç fırın ekmek daha istiyor.
Yaz aylarında okuma hızı düşmüşken ya da tatilde okunabilir.
Küçücük bir roman, kocaman bir trajedi. Bu kadar yalın bir anlatımla, insana bu kadar ağır ve güçlü duyguları aktarabilme gücü muazzam olan bir kitap. İyi bir okuma deneyimi yaptığınıza maalesef zerre sevinemediğiniz bir konu ; aile içi şiddet, planlı kötülük.
Kitap başlı başına yeterince ciğer söküyorken, bir de gerçek bir hikaye olduğunu bilmek o kadar kahrediyor ki. Ailenin kutsallığı sorgulanıyor satır satır. Annelik sorgulanıyor. Dünyanın bazen ve bazı acılara, acımasızlıklara ne kadar yetersiz kaldığı sorgulanıyor. İnsan, insanlığını sorguluyor.
Çok dozunda kotarılmış bir kitap olsa da sanıyorum ki her okuyucu için kolay bir kitap değil.
Çehov muhteşem öykü diliyle sizi Rusya 'nın bir köyünde, o köyün bir evinde, o evin bir odasında hapsediyor.
Yoksulluk kahrediyor baştan sona. Ve yokluğun getirisi ;öfke, şiddet, sevgisizlik. Açlığın insana neler yaptırabileceği, yeri geldiğinde bir annenin bile bir parça ekmeği çocuğundan sakınacak hale gelmesi.
Fakirin zengine duyduğu kin, her nasılsa içkiye bulunan para, sosyal sınıfın sert ayrımı...
Elinize aldığınızda bitirene kadar bırakamayacağınız, yoksulluğu anlatsa da hiç yoksul olmayan bir öykü Mujikler.
Kendinizi o hayatın içine hapsolmuş düşünürken ürperdiğiniz ama sona geldiğinizde dışarıda olmanın verdiği rahatlamayla kapağını kapadığınız.
Uzun zamandır okuduğum en sarsıcı novellalardan biriydi bu kitap. Okurken her duyguyu görsele çeviren, satırlar arasında değil de sanki mekanlar arasında dolandıran bir dille kaleme alınmış, elinizden bırakma şansı olmadan biten kitaplardan biriydi.
Hasta anne, varlığı sorgulanan baba, çok çocuk, fakirlik ekseninde, kendini ifade etme çabası ve sevgi arayışı çevresi tarafından "vahşilik" olarak görülen 14 yaşında bir kız çocuğunun hikayesi. Aradığı ilgi ve sevgiyi, kendinden büyük bir adamda, onun peşinde ve cinselliği öğrenerek bulduğunu sanan ve bunun sonuçlarıyla sürüklendiği şeyi de savunma cesaretinde bir kız çocuğu.
Kitabı, kitabın içine girerek yarattığınız dünyanın içinden izler gibi okuyorsunuz. Hissedilen bu sinematografik ögeler endüstrinin de gözünden kaçmamış ki kitabın en az kitap kadar başarılı olan bir film uyarlaması da mevcut.
İyi okumalar.
