Elif
@elif___ce
Şu anda okuduğu kitap
Bitsin istemedim, ağır ağır okumak istedim. Raif Bey'in hissettiklerini yakından hissetmek istedim ama çok zor. Bu kadar büyük bir sevgi, belki de pek fazla şahit olmadığımız için, okuyan herkesi derinden etkileyecektir.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Bir ütopya içinde yaşadığım bu kitabı okuma sürem boyunca, böyle bir devletin düşünülmüş olma ihtimali dahi beni mutlu etti. Eğri insanla doğrunun farkını, hangisinin nereye vardığını, insanların işleyişteki yerini, herkesin kendine uygun işlerde yer almasının önemini, başa geleceklerin koltuk aşkıyla değil aksine istemeyerek, sırf iyiliklerinden yapmaları gereğini ve daha birçok önemli devlet detayını okuyoruz bu kitapta. Ve bütün bu devlet detaylarını Sokrates'le samimi bir ortamda oturup konuştuğunuzu, konuyu size indirgediğini ve uzun uzun anlattığını hayal edin. Şimdi kitabı elinize alın, kitap bitene kadar da olsa öyle bir yerde yaşama hayaliyle mutlu olun :)
Farklı bir deneyimdi bu kitap. Gözümün önünden gitmeyen kareler varsa başarılı addederim ben o eseri, sönük diyebilecek kimse de olmaz, sanmıyorum. Kalemdanın üzerindeki resim mesela, kambur ihtiyara siyah entarili kızın uzattığı o gündüzsefası. Uzun zaman hafızamda kalacağa benziyor. Keskin bir anlatımı var, sert detaylar, çekincesiz bir şekilde aktarılmış. Bıçak, kan, yara.. Bunlar olunca gerilim romanı mı okumuş oluyorsunuz hep? Hayır işte, ruh halinin içinde de bulunabilir bu sözcükler, kendi karmaşasını en iyi yansıtan benzetmeler bunlardır belki de. Yazarın yazarkenki halini mümkün olsaydı da seyredebilseydik keşke. Herkes 90 sayfaya bu kadar şey sığdıramaz, hiçbir şey yaşamamış biri de böyle bir kitabı oluşturamaz. İçinde mutlu, umutlu cümleler aramaya kalkmadan, sadece kitaptaki karamsar adama arkadaş olarak okuyun, kendinizi kaptırmadan elbet.
Anlatımın 24 saatlik çerçeveye sıkıştırılması heyecanı hep yüksek tutuyor. Bu kitabın en cezbedici tarafı da sanırım İstanbul'dan bahsedilmesi. Baş karakter Robert Langdon'ın Türk kahvesi içmesi, Dan Brown'ın İstanbul'u anlatması çok özel.
Bu incelemeyi yazmak için öncelikle ayaklarımı uzattım. Okurken keyif aldığın kitaba incelemeni de keyifle eklemelisin ki yazarın hakkını teslim edesin. Okuduğum ilk Murat Menteş kitabıdır Dublörün Dilemması, diğer kitaplarını da bu bittiği an sipariş verdim. Yazarın kelimelerle tabiri caizse dans etmesine bayıldım. Sayfaları nasıl hızlı çevirdim anlamadım. Nuh Tufan, Ferruh Ferman, İbrahim Kurban, Dilara Dilemma ve diğer tüm karakterler öyle adına uygun ve cuk oturmuştu ki. Ana karakter Nuh Tufan albino ve şizofren. Yakın arkadaşı İbrahim Kurban'ın dublörlüğe itmesi ve bir anda gelen Dilara Dilemma ve gerçek dilemma. Okumalı, okutmalı, yakınlarınıza tavsiye etmelisiniz. Ülkemizin böyle zeki yazar ve kitaplara ihtiyacı var.
