Elif
@elifayazz
Şu anda okuduğu kitap
"Yalnızlığımı hissediyor ve üzülüyordum fakat bundan kurtulacağımı ummuyordum. Maria, daha doğrusu onun tablosu karşıma çıktığı vakit bu haldeydim. O beni birden bire sessiz ve karanlık dünyamdan ayırmış, yaşama döndürmüştü. Şimdi geldiği kadar sebepsiz ve ani, çekilip gidiyordu."
Hayatının sıradanlığı ile yazarı hayrete düşüren hatta bu kadar sıradan, alelade, hiçbir hususiyeti olmayan biri olarak görülen Raif Efendi'nin hayatına yazar, tesadüfen tanıklık ediyor ve Raif Efendiden hayatına en büyük tesiri yapan adam olarak bahsediyor. Siyah kaplı defteri okumaya başlamasıyla Raif'in hayatı gözler önüne seriliyor. Raif'in, Maria Pulder'in otoportresiyle tesadüfen karşılaşması, ressam ile aralarındaki belirsiz ve tahlili zor dostluk (?), Raif'in hayatındaki boşlukların birer birer kapandığını hissetmesi ve Maria sayesinde hayatına yaşama arzusu ve sevincinin doğması, sonra bir an her şeyin alt üst olması. Maria'nın Raif'i mektupsuz bırakması... Raif'in manasız, lüzumsuz hayatına devam ederken yine bir tesadüf sonucu artık büsbütün yaşamasını lüzumsuz bulmasına sebep olan bir haber alması. O an gözleriyle görüp de bakmadığı, aldırmadığı şeyin aslında hayatına anlam katacak olan buluşma olduğunun farkında olmayışı. Fark edene kadar trenin hareket edip Ankara'dan Berlin'e doğru yola çıkması. Ve artık insanlarla iç içeyken yalnız başına ölümü beklemesi.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Tavsiyem kitabı okurken yapılan bahçe tasvirleri gözlerinizde canlandırarak okumanız. İçim huzur doldu. Umut hissettim yüreğimde.
Mary, Dickon ve Colin isminde üç çocuk ve o gizli bahçe...
Bir şeyleri yolda öğrenmekten korkmayan bir adamın hikayesi. Yolun son yarısının ilk yarısından daha gerçek olduğunu bir anlık tesadüfle öğrenecek olan bir adamın hikayesi.
Sözlerin kaderine mi dönüşür yoksa kaderin sözlerinle kendini göstermeye mi çabalar?
Rüstem ile Sührab, Şehzade Oidipus ve Kral babasının efsaneleşmiş hikayelerine bir ömür kafayı takmış bir adamın, işin sonunda kendi oğlu ile bu hikayelere benzer bir hayat hikayesi yaşaması.
Ortaya çıkan Enver ve Kuyucu Babası Cem hikayesi.
•en sevdiğim kitabı sonunda buldum!
"ömrümün yükünü şu resim taşısın, ben ölümsüz gençliğin lekesiz parlaklığını hiç yitirmeyeyim."
" Duvarda asılı bir portreyle karşılaştılar. Beylerini son gördükleri haliyle, bütün o şaşılacak, hayran kalınacak gençliğiyle, güzelliği ile gösteren çok güzel bir portre. Yerde de kalbinde bıçak saplanmış ölü bir adam yatıyordu. Benzi solmuş, kırışıklıklar içinde. İğrenç bir yüz."
