elif
@elifbukeer
21 okur puanı
Ekim 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Reklam
Derdi olduğu zaman duyduğu üzüntü yağmurda şemsiye açmak kabilindendi.Üzülmesi de uyuşuk bir tevekkülden ziyade bir öfkeyle benzerdi.Istırabına sabırla katlanırdı,çünkü nedenini başkalarında değil kendinde arardı.Sevinçleri de yoldan çiçek toplar gibi koparır ve daha solmadan atardı;böylece her zevkin dibindeki acı tortuyu tatmazdı.
Zaten tabiatın vahşisini,heybetlisini ne diye severler bilinmez Vahşilkten heybetten ne çıkar? mesela deniz. tanrı eksik etmesin ama bizden uzak olsun daha iyi! insana hüzün vermekten başka şeye yaramaz. Baktıkça ağlayacağın gelir. Bu uçsuz bucaksız su kütlesi önünde ruh ezilip büzülür;hiç değişmeden alabildiğine uzayıp giden bu güzel manzarada yorulan göz dinlenecek bir yer bulamaz.