Elif
@elifbusragulnar
Math
İstanbul
258 okur puanı
Temmuz 2018 tarihinde katıldı
Haaarrriiikaayyydıııı.
Normalde modern tarzdaki kitapları okuyan biri değilim. Canım Zeytunem'in hediyesi ile tanışmış oldum bu romanla. Okuduğum ilk nöro-roman!
Kitap seri halinde şuan ikisi bende mevcut. Üçüncü henüz çıkmadı sanırım. Araştırdım fakat bulamadım. Ama kesinlikle çıkar çıkmaz edineceğim. Beni bir seriye bağlattın Zeytunem :)
Kitaptaki beynin yapısına dair bilgiler, yapay zeka, araya serpilmiş deney örnekleri müthişti. Olaylar öyle birbirine bağlandı ki sonunda Tesla ile Alef'in bağı inanılmaz bir hikayeydi. Hikaye biterken bir sonraki kitap için heyecan dorukta bırakılmış. Bir klasik okuru olarak uzun zamandan beri ilk defa heyecanla, hızlı hızlı okuduğum akıp giden bir romandı. Artık sıkılmaya başladığım noktada bana çok iyi geldi. Kitap okumanız durma durumunda ise sizi tekrar okuma alışkanlığınıza bağlayacak bir kitap.
İyi okumalar
Kitabın %90'ı şarap güzellemesi. %10'u anı yaşa mesajı.
İçinde çok naif hitaplar bulup beğendim. Ömer Hayyam'ın düşünceleri deizme kayıyor. Medreselerde, tekkelerde tükettiğimiz ömrümüze yazık meyhanelerde telafi edelim gibi bir söylemi var. Kader kavramının üzerinde çok durmuş. Günah işliyorsam kaderim, beni yaratan sensin gibi bir sonuca varıyor. Hayattan zevk al, yarını dünü düşünme anı yaşa felsefesine sahip. Yaşayacaksak zerrelerimize kadar yaşamalıyız diyor. Cennet ısmarlamayken şarap ve güzelle yaşanacak dünya peşin diyor bir şiirinde.
Bir matematikçi olarak bizim güruh için çok önemli bir insan olan Ömer Hayyam'ı şair yönüyle de tanımak için güzel bir şiir derlemesi olmuş.
Beyaz geceler, başkasının karısı, noel ağacı ve nikah, haysiyetli hırsız, yufka yürekli adlı beş kısa öykünün birleştirilmesiyle oluşmuş.
Benim için en kıymetlisi beyaz geceler öyküsü. Okuduğum ilk Dostoyevski kitabıdır. En sevdiğim yazarla tanışmama vesile olduğu için birkaç yılda bir tekrar okurum. İlk okuduğumda 13 yaşındaydım. Öylesine hayran olmuştum ki, baş karakteri taklit ettiğim hatta kendimi yalnızlığa ittiğim oldu . Hikaye adını bilmediğimiz baş kahramanımızın bir kızla tanışmasıyla gelişiyor. Aslında bir aşk hikayesinden çok kendini toplumdan soyutlamış bir gencin başından geçenleri okuyoruz. Ben bu karakterin hayalperestliğine hayran kaldım. Sonunda üzülse bile kendi deyimi ile ömür boyu sürecek bir anlık bir mutluluğu yakalamış oldu. Fakat malesef çaresi yok yalnızlığın.
İyi okumalar.
Biraz yeraltından notlar biraz bir idam mahkumunun son günü karışımı gibi geldi kitap bana. Ama ikisininde verdiği tadı vermedi. Giriş cümlesi okurlarca çok beğenilmiş. Gerçekten çarpıcı bir başlangıç. Fakat kitap, hakkındaki beklentimi karşılamadı. Yeraltından notlar kitabında da topluma yabancılaşmış bir karakterimiz vardı fakat daha empati yapılabilir, daha " işte ben" dedirten bir karakterdi. Meursault topluma yabancılaşmış, umursamaz bir karakter. Fakat okurken kendinizden bir şeyler bulamıyorsunuz. Edebiyat ödülü alan ve okurlarca çok beğenilen bir kitap. Buna rağmen ben çok sevemedim.
Kitap 1910 yılında yazılmış. Hikaye 2070 yılında geçiyor. Kitabın arka tarafına eklenen açıklamalar çok doyurucu olmuş. Hikaye 2013 yılında çıkan küresel bir salgının insanlığı ne hale getirdiği ve medeniyetin nasıl çöktüğünü anlatıyor. Yazar ileriye dönük çok isabetli tahminlerde bulunmuş. Günümüzde çıkan Covid-19 virüsünü yaşarken bu kitabı okumak çok farklı hissettirdi. Çünkü zengin insanların kaçıp virüsü yayması, eğitimsiz insanların taşkınlık çıkarması gibi birçok olay bugünlerde de yaşanıyor. İnsanların birbirinden kaçması hatta bir noktadan sonra hastaların öldürülmesi, insanlığı kurtarmak için kendi canını riske atan kahraman sağlıkçılar her gün haberlerde okuduğumuz şeyler. Eğitimin aksaması nedeniyle şu bir yılda dahi daha niteliksiz insanların oluştuğu bir gerçek. Granser'in salgın öncesi medeni hayatı gören son insan olması ve eski hayatını özlemle yad etmesi sizi "Bizde mi böyle olacağız?" düşüncesine itiyor. Bu dönemde okunması gereken harika bir kitap.
İyi okumalar.
