İNSAN, varolduğu günden bu yana sürekli olarak, içinde yaşadığı dünyayı ve evreni tanımaya ve anlamaya çalışmış, ancak bu çabası içinde en az tanıyabildiği varlık yine kendisi olmuştur.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Sevme beni,
Göze güzel görünen görkemim için,
Sevindiren gözüm ya da yüzüm için
Ne de dışarıdan görünen hiçbir şeyim için.
Hayır,
Bir kalp için de değil—değişmeyen!
Çünkü bunlar bozulabilir
Ve hastalanabilir,
Ayrılırsak biz ikimiz.
Sakla gerçek bir kadın gözünü
Onun için;
Ve beni hâlâ sev,
Neden olduğunu bilmeden!
Sebebin böylece yine aynı kalır,
Hep benim üzerime düşmek için.
Sihrine uğrattın şaşırttın beni
Aşk ateşi ile pişirdin beni
Bir aceb sevdâya düşürdün beni
Ya ben seni Hakk’a salamaz mıyım
Gurbete düşeli sevmişim seni
Yoluna koymuşum bu cân ü teni
Lutf eyle kapından reddetme beni
Ayağın tozunu silemez miyim
Gevherî der yarimin menendi yok
Lebleri kandimin derdimendi çok
Gözleri harâmî kirpikleri ok
Ya ben yâr yoluna ölemez miyim
“Hiçbir anlamı yok. Nasıl olsa hiçbir şey anlamayacaksın.”
+ Seni anlayacağım. Tabii kendini düzgünce açıkladığın müddetçe.
“Öylesine” ya da “Çünkü kurallar böyle gerektiriyor.”
+ Neden böyle olması gerektiğini tam olarak anlamadım ben. Ne amaca hizmet ettiğini bilseydim bu kurala uymam daha kolay olabilirdi aslında