"Ondan önce yalnızca bulanık ve karışık bir şeyler vardı,hatırlama çabalarıyla asla derinine inilemeyen bir şeyler,belki toz tutmuş,örümcek ağlarıyla örülmüş,karanlık yüreğimde hiçbirinin bilgisi bulunmayan nesnelerle ve insanlarla dolu herhangi bir mahzen."
"Nen var Zeze?"
"Hiç.Şarkı söylüyordum."
"Şarkı mı söylüyordun?"
"Evet."
"Öyleyse ben sağır olmalıyım."
İnsanın içinden de şarkı söyleyebildiğini bilmiyor muydu yoksa?Bir şey demedim.Bilmiyorsa bunu ona öğretmeyecektim.