eliff
@eliff_agc
!! Ben bu uygulamayı daha çok kişisel kitap arşivim gibi kullanıyorum. O nedenle takipleşmek gibi bir amacım yok. Kitaplarla ilgilenirseniz sayfama beklerim, onun dışında keyifli okumalar dilerim ♡♡
İstanbul
Hof - Germany, 28 Mayıs
28 okur puanı
Mart 2023 tarihinde katıldı
Öncelikle konu gerçekten yavaş ilerliyordu ama beni sıkacak cinsten de değildi. Zaten kitap ana karakter kızımız Vasya'nın doğumundan kısa bir süre öncesinden başlıyor ve Buz İblisi (Kralı) ile doğru düzgün tanışmaları da kitabın son 100 sayfasına falan nasip oluyor ama kitabın o masalsı atmosferi, yaşlı bakıcı Dunya'nın sıcak fırın başındaki hikâyeleri, Vasya ve abilerinin küçüklüklerinden gençliğe adım atana dek yaşadıkları kimi zaman komik kimi zaman da kederli anları, bir de kış güneşi gibi arada çıkıp sonra kaybolan gizemli Buz Kral'ımız derken kitap fazlasıyla içine çekti ve sanki her şeyi ben de orada o karlar altındaki Rus köyünde bizzat yaşamışım gibi bitti gitti :D
Yazarın kullandığı Rusça terimler ise hiç sıkmadı zaten dipnot olarak anlamları yazıyordu basit bir şekilde ve kitabın sonunda da yine bir kelime sözlüğü yapılmış ki zaten kitabı okudukça kelimelerin anlamları beyninize kazınıyor unutmuyorsunuz bir daha -en azından bende öyle oldu-
Kitabın sonu da çokta merak ettirecek bir yerde bitmedi ama kesinlikle geri kalan kitapları da alacağım, Buz Kral'ı ve Vasya'yı daha çok okumak isterim, ayrıca gururlu ve haşmetli atımız Solovey'i şimdiden özledim bile :)))
eliff isimli okura yanıt verildi
eliff
Kara Deliğin Yediği Son Kırıntı çok bekletmeyiniz lütfen🙏🏻Reklam
Öncelikle konu gerçekten yavaş ilerliyordu ama beni sıkacak cinsten de değildi. Zaten kitap ana karakter kızımız Vasya'nın doğumundan kısa bir süre öncesinden başlıyor ve Buz İblisi (Kralı) ile doğru düzgün tanışmaları da kitabın son 100 sayfasına falan nasip oluyor ama kitabın o masalsı atmosferi, yaşlı bakıcı Dunya'nın sıcak fırın başındaki hikâyeleri, Vasya ve abilerinin küçüklüklerinden gençliğe adım atana dek yaşadıkları kimi zaman komik kimi zaman da kederli anları, bir de kış güneşi gibi arada çıkıp sonra kaybolan gizemli Buz Kral'ımız derken kitap fazlasıyla içine çekti ve sanki her şeyi ben de orada o karlar altındaki Rus köyünde bizzat yaşamışım gibi bitti gitti :D
Yazarın kullandığı Rusça terimler ise hiç sıkmadı zaten dipnot olarak anlamları yazıyordu basit bir şekilde ve kitabın sonunda da yine bir kelime sözlüğü yapılmış ki zaten kitabı okudukça kelimelerin anlamları beyninize kazınıyor unutmuyorsunuz bir daha -en azından bende öyle oldu-
Kitabın sonu da çokta merak ettirecek bir yerde bitmedi ama kesinlikle geri kalan kitapları da alacağım, Buz Kral'ı ve Vasya'yı daha çok okumak isterim, ayrıca gururlu ve haşmetli atımız Solovey'i şimdiden özledim bile :)))
eliff
Hanfendii incelemenize bayıldım kesinlike daha fazlası gelmeli😍😍
Korku
Korku 
Stefan Zweig
Kitap genel olarak hoşuma gitse de çokca abartıldığını da düşünmeden edemiyorum. Stefan zweig'ın çok konuşulmayan kitabı 'bir çöküşün öyküsü' daha iyi bir kitaptır diye düşünüyorum. Sizin fikriniz nedir? Hangi stefan zweig kitaplarını seviyorsunuzz??
Korku Stefan Zweig
Kitap genel olarak hoşuma gitse de çokca abartıldığını da düşünmeden edemiyorum. Stefan zweig'ın çok konuşulmayan kitabı 'bir çöküşün öyküsü' daha iyi bir kitaptır diye düşünüyorum. Sizin fikriniz nedir? Hangi stefan zweig kitaplarını seviyorsunuzz??Vadan天e isimli okura yanıt verildi
eliff
En kısa sürede okumanız dileğiyle.. Fikrinizi merak ettim açıkcası🙌
Eksik sevgi, büyüdükçe derinleşen bir boşluk değil midir?
Yıllar önce bir şans verip okumaya çalıştığım ama yarım bıraktığım bu kitaba yeniden bir şans verdim. Verdim ama ne yazık ki yine kitabın içine çekilemedim. Bu kitabı yarım bırakmış olmam bir eksiklik gibi değil; aksine güçlü bir okur refleksi gibi geliyor bana. Vadideki Zambak, sabır isteyen bir roman; fakat bende sabırdan çok bir geri çekilme duygusu uyandırdı.
Balzac’ın dili tartışmasız güçlü. Ancak bu güç, romanda sık sık okuru dışarıda bırakan uzun ve ağır betimlemelere dönüşüyor. Öyle cümleleri var ki 100 kelimeden fazla — evet, üşenmedim saydım — ve bu durum, duygunun kendisinden çok duygunun etrafında dolaşan cümlelerle karşı karşıya kalmama neden oldu. Bir noktadan sonra metni hissetmek yerine, onun içinde kaybolduğumu fark ettim.
Roman, genç bir anlatıcının hayatında derin izler bırakan bir kadınla kurduğu duygusal ve idealize edilmiş bağ etrafında şekilleniyor. Hikâye, büyük olaylardan çok iç dünyaya, vicdan muhasebesine ve bastırılmış duygulara odaklanıyor; bu yönüyle temposu düşük, psikolojik ağırlığı yüksek bir anlatı sunuyor.
Ancak romanı benim için asıl düşündürücü kılan noktalardan biri, çocuklukta tamamlanmayan sevgi ve ilginin yetişkinlikte nasıl derin boşluklara dönüşebildiğini göstermesi oldu. Sevgiyle, ilgiyle doyuma ulaşamayan bir çocuk; büyüdüğünde bunu bir insanda, bir ilişkide, hatta bir idealde telafi etmeye çalışabiliyor. Bu da çoğu zaman sağlıklı bir bağlanmadan çok, bağımlılık doğuruyor. Bu da bana çocuklukta gösterilen ilgi, şefkat ve sevginin eksik oluşunun ne kadar tehlikeli olabileceğini gösteriyor.
Roman boyunca idealize edilen fedakârlık, bastırılmışlık ve “ahlaki doğruluk” fikri, özellikle Henriette karakteri üzerinden neredeyse kutsal bir zemine taşınıyor. Ancak bu kutsallık, bana göre bir erdemden çok yaşayamamanın yüceltilmesi
eliff
Harika bir inceleme🙏🏻 ayrıca sonda eklemiş olduğunuz not çok içime oturdu ne yazık ki anne baba sevgisini kitaplarda görüp üzülen onlarca insan var..
Dürüst olalım, siz ne düşünüyorsunuz?Alıntı
Bir kadının güzelliği yüzünde değildir.
Zemheri isimli okura yanıt verildi
eliff
Çok haklısınız..🙏🏻