Krallar devrilir, rejimler değişir, devran döner hatta belki Nil kurur, piramitler bile yıkılır ama halka dokunabilmiş, onlara ses olmuş gerçek sanatçılar her devirde ayakta kalır.
İnsan bir başkasının acısını bir yere kadar duyumsayabiliyor, bir süre sonra yabancılaşıyordu. “Bana ait değil bu acı,” diyerek atıyordu belki de bünyeden.