buglem
@eliffbugelm
when skapova(m) said "olan oldu ama niye olur gibi oldu bu anlamadım" i really felt like that
Şu anda okuduğu kitap
bana bir adet Joe Flemming lütfenAlıntı
Bir şövalye, hanımefendisine karşı ne kadar centilmence ve ince davranırsa, Joe da kıza öyle yaklaşıyordu. Caddede birlikte yürürken yol tarafında olmaya özen gösteriyor (bir yerde en uygun davranışın bu olduğunu okumuştu), caddenin karşısına geçtiklerinde iç tarafta kalırsa kızın arkasından hızlıca yana kayıp tekrar yol tarafına geçiyordu. Bir keresinde yağmur yağacak diye getirdiği şemsiye dahil olmak üzere kızın eşyalarını o taşıyordu. Sevgiliye çiçek gönderme diye bir âdeti hiç duymamış olduğu için Genevieve'e meyve gönderiyordu. Faydalı bir şeydi meyve. Afiyetle yenirdi.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Akşamları birlikte yürümekten duydukları hoşnutluk veya yıldızların şavkı altında birbirlerine çekingenlik ve rahatsızlık yaratacak ölçüye varmayan ışıltılar saçan gözleriyle tek laf etmeden, birbirlerine bakmaktan başka bir şey yapmadan, bir saat boyunca parktaki bankta yan yana oturmaktan hissettikleri mutluluk, uzunca bir süre onlara yetti.
İkisi de aşk nedir bilmiyordu, farkında oldukları tek şey delicesine birbirine bakma arzusuna kapıldıklarıydı. İkisi de uyanmışlardı, canlanmışlardı, onları bir araya getiren güçlerin kuvvet ve mecburiyetiyle birbirlerine çekiliyorlardı.
Kısacası erkeklerin dünyada neden var olduğuna ilişkin tek bir gerekçe söylemesi istense ne diyeceğini bilemez, öylece kalakalırdı.
Özsaygı denilen şey vardı onlarda, temiz şeyleri, hayatın inceliklerini önemseme vardı; benzerlerinden onları ayıran da buydu.