Elif Sesver
@eliffs
Ankara Üniversitesi
Ankara
73 okur puanı
Mart 2015 tarihinde katıldı
Reklam
Bahçe kapısından çıkarken sırsıklamdı.Fırtınanın salladığı lambaların donuk aydınlığındaki kimsesiz sokak bile güzeldi.Nerdeydi insanlar?Onlar yalnız evleri yanarken dışarı uğrarlardı.Dünyanın şakırtılı yıkanışına karışmanın sevinci içinde yavaş yürüyordu.Savrulan iri damlalar yüzüne çarptıkça daha istiyordu.Bu yürek büyütücü sevinç var olmanın,yaşamanın sevinciydi;biliyordu.
"Sustu. Konuşmak gereksizdi. Bundan sonra kimseye ondan söz etmeyecekti. Biliyordu; anlamazlardı."
Yaşamanın amacı alışkanlıktı,rahatlıktı.Çoğunluk çabadan,yenilikten korkuyordu.Ne kolaydı onlara uymak!Gündüzleri bir okulda ders verir,geceleri sessiz güzel kadınlarla yatardı istese.Çabasız.Ama biliyordu:Yetinemeyecekti.Başka şeyler gerekti.Güçlüğü umutsuzca zorlamak bile güzeldi.