Saate bakmaksızın kapısını çalabileceği bir dostu olmalı insanın...
"Nereden çıktın bu vakitte" dememeli,
Bir gece yarısı telaşla yataktan fırladığında;
"Gözünün dilini" bilmeli;
Dinlemeli sormadan, söylemeden anlamalı...
Kendimi bazen o kadar çaresiz hissederim ki
bir yerlerde beni bulacak birinin var olduğu
umuduyla sabretmeliyim diye düşünürüm.Muhakkak
biri olmalı bu yüzden.Bizi arayan,bizi bulmak
isteyen,gözyaşlarımıza kayıtsız kalamayacak biri.
Biraz gözünüzü açın,biraz kulak kabartın,o saniyede
çığlıkları duyacaksınız,acıları,iniltileri...Biraz sinenizi
yoklayın,oradaki sızıyı hemen fark edeceksiniz.
Hepimiz başladığımız noktada sona erecek bir yolun
salikleriyiz.Hasretten dizlerimizi karnımıza çekmiş
bir halde durmamızın asıl sebebi bu!
Fırlatılıp atılmışız bir kere bu dünyaya.
Biz kendimizi burada bulduk.
Bir baktık ki buradayız.
Yaşamı seçmedik,ona maruz kaldık.
Şaşkınız.