Elif Koş
@elifkos
kocaman dalgalar arasında minicik bir kayık gibi kalmış biri
Kendini Gerçekleştiren Bir Gencin Hikayesi
Martin Eden
Martin Eden benim iki defa okuduğum ve en iyi kitaplar kategorisine koyduğum bir kitap. Ah Martin... Hakkında ne yazsam ne çizsem eksik kalır, onun yolculuğuna eşlik eder gibi ara sıra kitabın içine dalıp “sana inanmayanlar olsa bile yoluna devam et” diyesim gelirdi. Martin 19 yaşında, özünü bulma yolculuğuna çıkmış bir genç, aslında onun bu yolculuğa adım atmasına neden olan yegane olay Ruth’a ilk görüşte aşık olması. Ruth’a aşık olmak ona bir hayat amacı vermişti âdeta, bu amaç Ruth ile evlenip onu alıştığı hayat kadar rahat ettirebilecek bir yaşam sürmekti. Ne var ki sınıf ayrımını iliklerimize kadar hissettiğimiz romanımızda Martin de bunu fark eder, Ruth üst sınıftan bir aileye mensuptur. Martin ise alt tabakada alışkanlıklara sahip, kaba bir mizacı olan, en önemlisi okul okumamış ve mesleği olmayan birisi. Ruth ise edebiyat fakültesi mezunu, belki de bundandır ki Martin’in bugüne kadar kitaplara duyduğu o minik ilgi koca bir kıvılcıma dönüşmeye başlar. İşte buradan sonra hikayemizin en zirve noktasına yaklaşmaya başlamaktayız, Martin âdeta büyük bir açlıkla kitaplara, yazmaya saldırır. Başta okur, kendini geliştirir sonrasında ise eserler ortaya koymaya başlar. İşte bu nokta Martin’in özünü bulduğu, kendini gerçekleştirme yolunu arşınladığı noktadır. Hayatının yegâne amacı bu olmuştur artık, eserlerinin basılması ve onu milyonlara duyurmak... Bu yolda çok çabalamıştır fakat çevresinde Ruth da dahil olmak üzere ona kimse inanmaz. Onlara göre değerli olan bir meslek edinip çalışmaktır, herkes bunu ona dikte eder ama o yolundan vazgeçmez. Vazgeçmedikçe de sevdikleri onu bir bir tek eder Ruth da dahil... Bir süre sonra binbir emek verip yazdığı eserleri birdenbire editörlerden kabul alır, Martin buna çok şaşırır çünkü tam da pes ettiği noktada şansıEdebiyat
Martin Eden
Martin Eden benim iki defa okuduğum ve en iyi kitaplar kategorisine koyduğum bir kitap. Ah Martin... Hakkında ne yazsam ne çizsem eksik kalır, onun yolculuğuna eşlik eder gibi ara sıra kitabın içine dalıp “sana inanmayanlar olsa bile yoluna devam et” diyesim gelirdi. Martin 19 yaşında, özünü bulma yolculuğuna çıkmış bir genç, aslında onun bu yolculuğa adım atmasına neden olan yegane olay Ruth’a ilk görüşte aşık olması. Ruth’a aşık olmak ona bir hayat amacı vermişti âdeta, bu amaç Ruth ile evlenip onu alıştığı hayat kadar rahat ettirebilecek bir yaşam sürmekti. Ne var ki sınıf ayrımını iliklerimize kadar hissettiğimiz romanımızda Martin de bunu fark eder, Ruth üst sınıftan bir aileye mensuptur. Martin ise alt tabakada alışkanlıklara sahip, kaba bir mizacı olan, en önemlisi okul okumamış ve mesleği olmayan birisi. Ruth ise edebiyat fakültesi mezunu, belki de bundandır ki Martin’in bugüne kadar kitaplara duyduğu o minik ilgi koca bir kıvılcıma dönüşmeye başlar. İşte buradan sonra hikayemizin en zirve noktasına yaklaşmaya başlamaktayız, Martin âdeta büyük bir açlıkla kitaplara, yazmaya saldırır. Başta okur, kendini geliştirir sonrasında ise eserler ortaya koymaya başlar. İşte bu nokta Martin’in özünü bulduğu, kendini gerçekleştirme yolunu arşınladığı noktadır. Hayatının yegâne amacı bu olmuştur artık, eserlerinin basılması ve onu milyonlara duyurmak... Bu yolda çok çabalamıştır fakat çevresinde Ruth da dahil olmak üzere ona kimse inanmaz. Onlara göre değerli olan bir meslek edinip çalışmaktır, herkes bunu ona dikte eder ama o yolundan vazgeçmez. Vazgeçmedikçe de sevdikleri onu bir bir tek eder Ruth da dahil... Bir süre sonra binbir emek verip yazdığı eserleri birdenbire editörlerden kabul alır, Martin buna çok şaşırır çünkü tam da pes ettiği noktada şansıReklam
10/10
9 günde okudu
·Okunma: 28 Nisan 2023 00:00
·2023 12. kitabı
·
“kimseyi kırmamak, üzmemek şartıyla, istediğin her şeyi dene. Bir gün çekip giderken, geride ne aklın kalsın, ne de senin yüzünden kırılmış bir yürek.”
Peşinden koştuğu gerçek zenginliğin, dış dünyanın görkemli vitrinlerinde değil de insanların iç âlemlerinde bulunduğunu öğrenecekti.
Martin hayatın değişik safhalarından geçerken çok önemli bir kural öğrenmişti: oyuna her zaman karşı taraf başlamalıydı.
.
.
.
Yumruk yumruğa dövüşürken rakibin açığını aramak gibiydi bu. Açığını yakaladığında oyuna nasıl başlayacağını, uzun süren denemelerden sonra öğrenmiş, bir daha asla unutmamıştı.