Elif TANRIKULU
@eliftnrkl55
10 okur puanı
Kasım 2020 tarihinde katıldı
İnsanlar yokken de ne kadar eksiksiz değil mi dünya?
Reklam
Böylece akıntıya karşı kürek çekerek, durmaksızın geçmişe doğru sürükleniyoruz.
Hepimiz güvenceyi biriktirdiklerimizde ararken, o ölümün ansızın gelişinin biriktirmeyi nasıl gülünç bir duruma soktuğunu anlatıyordu hal lisanıyla. Ölüm bu biriktirdiklerini beklemez diyordu kanaatkâr bir edayla.
Biz toprağı eşelemeye devam ediyorduk.
Gölge bir dünyadan getirdiklerimle huzurunda
yüzümün gölgelenmemesi, amellerimdeki niyetimin kekemeliğini gidermesi, hislerimdeki tüm dünyevi düğümlerin çözülmesi için kalbin Tür Dağı’nda Musa peygamberimin dilini niyet edip söylüyorum.
"Rabbişrah lî sadri.
Ve yessir lî emri.
Vahlul ukdeten min lisânî.
Yefkahü kavli."
Belki Derdimize Çare Bir Çiçek🪻
Biz çoğu zaman dünyadan aldıklarımızla bir şey olduğumuzu zannediyoruz. Hålbuki dünyaya verdiklerimizle bir şey oluyoruz.
Verdiğimiz ilimle, yaptığımız yardımla, bir başkasının elinden tutmakla... Yani hürmetle, merhametle ve hizmetle...
Reklam