bir insan kendini Napolyon sanıp bundan da mutluluk duyabiliyorsa, onu sözde tedavi edip mutsuz kılmak doğru mu? sırf çoğunluğun normallik anlayışına ters düşüyor diye birine deli yaftası yapıştırıp onu bir tımarhaneye kilitlemek insanlık dışı değil mi? neden insanları değiştirmektense insanlara dünyayı değiştirecek gücü vermeyi denemiyorsunuz? ya deliler haklıysa! delilere özgürlük! ve en sinir bozucusu da bana normalin tanımını yapabilir misiniz sorusuydu elbette
yarayla alay eder yaralanmamış olan
bak nasıl da sararıp soluvermiş tanrıça kederlerden
sen çok daha parlaksın çünkü
en tüm göklerdeki yıldızların ilki
sen aydınlatırsın geceyi
ve ben de kendimi kitaplara veriyordum.
gözlerim kapalı, tanıdık bir kitaba dokunuyor ve kokusunu derin derin içime çekiyordum. bu beni mutlu etmeye yetiyordu.