Elif
@elimdegazetem
Tesadüf seni önüme çıkarmasaydı, gene aynı şekilde, fakat her şeyden habersiz, yaşayıp gidecektim. Sen bana dünyada başka bir hayatın da mevcut olduğunu, benim bir de ruhum bulunduğunu öğrettin.
Şöyle biraz kitap hakkında incelemelere bakıldığımda kimisine göre kitap sıkıcı ve anlaşılması zor gelmiş. Evet pek gündelik bir dil gibi değildi, ama bana göre akıcıydı. Her Okunan kitabın ilk sayfaları biraz anlaşılmaz olsa da konuya hakim oldukça anlaşılıyor.
Kitapta yer alan uzun tasvirler ve bazen önemli olaylarda kimden bahsedildiğini anlamak zordu. Konuyu anlayıp karakterleri benimsedikçe zor gelmiyor.
Kitaba ismini veren Gastby’den biraz bahsedeyim. Kendisi gençken sevdiği ama kavuşamayıp, nerede olduğunu da kaybetmesiyle beş yıl boyunca sevdiği kadına sadık kalır. Beş yılda boş durmayıp milyoner olur ve görkemli evini her hafta sonu çeşit çeşit insana açıp geceden başlayıp sabaha kadar süren muhteşem partiler yapar. Partilerine katılan insanlar arasında tek görmek istediği kişi aslında sevdiği kadındır. Büyük partilerine gösterdiği özen ve büyüklüğünün sebebi bellidir.
Karakterlerden olan ama olaylara sanki denk gelmiş gibi Nick’in gözünden okuyoruz. Olayları sadece Nick’in gördüğü ya da anlattığı kadarını biliyoruz. Bu yüzden bazı konular havada da kalabiliyor ya da aniden konu, gün değişebiliyor.
Nick senet işçiliği yapan ve fazlasını öğrenmek isteyerek taşınıyor, tesadüfen de Gastby’nin komşusu oluyor. Gastby’in şoförüyle getirdiği özel davetiyle bir gün partisine katılıyor ve orada tanışarak arkadaşlıklarını başlatıyorlar.
Nick’in birde Kuzeni Daiys ve eşi Tom var, Tom aynı zamanda Nick’in arkadaşı.
Jordan Baker’da Daisy’in gençliğinden beri arkadaşı.
Burada her karakter bir şekilde birbirlerine bağlılar.
Daisy, Gastby’nin aradığı ve muhteşem partilerini yapmasının sebebi olan sevdiği kadındır. Onu Nick’in sayesinde bulduktan sonra aşkına devam edeceğini düşünse de Daisy evlidir. Üstelik Daisy’nin eşi Tom’unda bir metresi vardır.
Böyle yasak aşkların
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Duraklar da müziğe dahildir diyerek kitabımızın ilk sayfaları başlıyor. Başkarakterimiz Roland’ın hayatının geri kalanına hatta hayatını tamamen etkileyen öğretmeniyle nasıl tanıştığını, ondan öncesinde ve onunlayken nasıl olduğunu okuyoruz. İlk sayfalarda Roland’ın öğretmeniyle olan hikayesinin çok sonrasını görüyoruz. 60 yaşında olan Roland hediye olarak yapılan biyografi kitabını okuyup hayatının yapboz parçası gibi olsa en büyük parçanın aslında orada olmadığını ve o büyük parçayı anlamamız için bize anlatmasıyla devam ediyoruz. O büyük parça olan öğretmeniyle (ve bence aslında biraz da öğretmenin karısı da girebilir bu parçaya) arasında geçen sayfalar onları anlamamız için bizleri peşinden sürüklüyor. Roland’ın saygı duyduğu öğretmenin, karısıyla olan evlilik hayatının da sır perdesiyle kapalı olması kitabı daha da merak uyandırıcı şekilde okumanızı sağlıyor. Bu garip duran evlilik tamamen sessiz geçiyor. Yemek masalarında konuşulmuyor, çift birbirinin bir şeylerine karışma ihtiyacı duymuyor ki bunu da kendileri gayet iyi biliyor. Birbirleriyle konuşmaları bazen zoraki bile oluyor. Böyle bir evli çiftin üst katında yaşayan Roland, öğretmeninin sırrını ona daha yakın olmak için de bilmek istiyor.
*********
Biraz Spoiler gibimsi burası,
***********
Mutsuz bir sonla biteceğini en başından anlıyorduk, zaten mutlu bitse nasıl bitebileceğini düşünemiyorum. Düşünemesem de öğretmenin itirafından sonrasında en azından başkarakterimizden de bir itiraf beklerdim ama Roland’ın öğretmeninin kendisine böyle bir sevgi duyduğunu tahmin edemediği için bunun üstüne kendisinin de düşünmediğinden bir itirafta bulunması da pek olanaklı değildi. Yine de öyle çekip gitmiş olabileceğini düşünmek biraz üzücü. İkisinin de ne kadar yalnız hissedebildiğini düşünmek kalıyor sonrasında.
Serinin ikinci kitabı da ilk kitabı gibi gayet keyifli ve benim için merak uyandırıcıydı. Lou’nun hayatına devam ettiğini görmek hoştu. İlk başlarda elbette her şey karışık gibiydi. Depresyonu, beklenmedik misafiri, katıldığı grup.. bu beklenmedik misafirin girmesini biraz zorlama bulmuştum başlarda, hani nasıl olurdu, biraz saçma geliyordu. Misafirin birçok sıkıntısı varken Lou’nun onu sorumluluk alarak ilgilenmesi ise kesinlikle ona özeldi.
Lou’nun depresyondan çıkması, monoton gelen hayatının yeni kişilerle tekrar değişmesi güzeldi. Sam’i de sevdiğini biraz geç anlamış olması sinir de bozmadı değil ama kabuğundan bu kadar da çıkması iyidir. En sonunda o kabuğu atacağına inanıyorum.
