Sonsuza dek yaşayacak gibi yaşıyorsunuz, zayıflığınız aklınıza hiç gelmiyor,şimdiden ne çok zamanın geçip gittiğini göz önünde bulundurmuyorsunuz;bir şeye veya birine adadığınız bir gün son gününüz olabilecekken yaşamınızı, tükenmez dolu bir kaynaktan geliyormuş gibi harcıyorsunuz.Ölümlü olan her şeyden korkuyor; ölümsüz olan her şeyi arzuluyorsunuz.
İnsan bir şeylere sahipse,onlara yapışır ya da binlerce küçük çengelle onlara takılıp kalır; böyle durumlarda yardımı dokunabilecek tek şey, araya bir uzaklık koyabilmektir; çünkü uzaktan bakmak,her şeyi değiştirir.