Elif
@eljfff
Öğretmen
Lisans
45 okur puanı
Ocak 2022 tarihinde katıldı
Uzun bir aranın ardından kitabımı okuyup bitirmeye nihayet vakit ayırabildim.Kitap zor kişiliklere sahip(kaygılı,şizoid,histriyonik,narsist...) insanlara nasıl yaklaşmamız gerektiği konusunda tavsiyeleri içeriyor.Bu kişiliklerin tanımı örnekler ve olaylar üzerinden gayet akıcı ve sade bir dille anlatılıyor.Aynı zamanda zor kişiliklere sahip insanların tanımı yapılırken her kişilik tipine uygun film ve kitap karakterlerinden örnekler de veriliyor.Kitap sayesinde izleyecek birçok film ve okuyacak birçok kitap tavsiyesi edindim diyebilirim.Kısacası sindire sindire anlayarak ve dikkatimin dağıldığı anda bırakıp dikkat verebileceğim zamanlarda okuduğum bu kitap sayesinde zor kişilik tipleri hakkında detaylı bilgiler edindim.Kesinlikle dikkat vererek ve notlar alarak okunabilecek bir kitap olduğunun da altını çizerek bu güzel kitabı da kütüphaneme ekleme konusunda isabetli bir karar vermiş olmamın memnuniyetini yaşıyorum.Keyifli okumalar.
Kitaba başlarken insanların sorunlarını okuma düşüncesi pek cazip gelmemişti.Fakat kişilerin problemlerini okurken bazen kendimi bulduğum noktalar oldu.Ve bunlarla başa çıkabilme konusunda neler yaptığımı değerlendirme fırsatı yakaladım.Kitap, ağırlıklı olarak ölüm korkusu ve bununla mücadele edebilmek için kişilerin nasıl bir yaklaşımda bulunduğuna değinmişti.Hayatın kısa olduğu gerçeğiyle sayfa sayfa yüzleştim.Ve aldığım kararları ertelememek adına kendime söz verdim.Aynı zamanda terapistlerin ne kadar değerli ne kadar özel bir meslek grubunda olduklarını fazlasıyla fark etmiş oldum.Kısacası kütüphaneme bu kitabı eklemekten ziyadesiyle memnunum.
Hayatın bütün o karmaşına, hareketliliğine ve aynı zamanda da sıkıcı monotonluğuna ayak uydurmaya çalışan Oblomov'un boşvermişlik içinde hırkası sırtında saatlerce uzanması canlanıyor gözümde.Kendimi bazen Oblomov'a benzetiyorum."Bütün bu çaba ne için,belki de biraz uzanıp uyumalı." diyorum bazen.Fakat bazen de Olga gibi hissediyorum kendimi."Yaşanacak hayatım beni bekliyor ve bir saniyemi bile boşuna harcama lüksüm yok"endişesine kapılıyorum.Kitaba inceleme yazıp yazmama konusunda tereddütteydim.Ama üzerinden bir hafta geçmiş olmasına rağmen okuduğum her kitapta onun hissettirdiği duyguları arıyorum.Karakterler o kadar güzel betimlenmişti ki okurken adeta gözümün önünde canlanıyordu.Kitap 600 küsur sayfaydı fakat o kadar akıcıydı okurken vaktin nasıl geçtiğini anlamadım.Üzerine sayfalar dolusu inceleme yazılacak bir kitaptı belki de ama benim kitap hakkında aktaracaklarım bu kadar."Bu kitabı nasıl daha önce keşfetmedim? "diye kendime kızsam da belki de en doğru zaman bu zamandır.Uzun lafın kısası kütüphanenizde beklettiğiniz ya da alıp okumayı düşündüğünüz bir kitapsa hiç vakit kaybetmeden okuyun derim.
Doppler üçlemesinin ikinci kitabı olan Volvo Kamyonlar adlı kitabı büyük bir beklenti içinde ve heyecanla okumaya başlamıştım.İlk kitabında Doppler adındaki bir adamın her şeyden sıkılıp ormana yerleşmesi,orada annesini kaybeden yavru bir geyiği besleyip arkadaşı bilerek bu maceraya dahil etmesiyle yaşadıkları olaylar konu alınmıştı.İkinci kitap da olayların devamı niteliğindeydi.Açıkçası ben bu kitapta ilk kitaptaki kadar heyecanlanamadım ve ne yazık ki yer yer sıkıldım.Fakat üçüncü kitabı da okuyarak bu seriyi bir bütün olarak değerlendirip yorumlarımı daha net bir şekilde ifade edeceğim.
"Aziz dostum,ne kadar küçük olursa olsun,onlara bizi yargılamaları için fırsat vermeyelim! Yoksa paramparça oluruz." Kitap hakkında yorumlarıma başlamadan evvel en sevdiğim alıntıyı sizlerle paylaşmak istedim.Açıkçası kitap düşüncelerimizden kaçmaya çalışırken aslında eninde sonunda onların esiri olacağımız fikrine kapılmama sebep oldu.Daha çok monolog tarzında ele alınmıştı.Kitapta bir ceza yargıcının birtakım konulara bakış açısı ve eleştirileri yer alıyordu.Monolog tarzında olmasına rağmen hiç sıkılmadan severek okuduğum ve siz okurlara tavsiye edebileceğim bir kitaptı.
