Artık benim için ne yakında ne uzakta hiç kimse yoktu.İnsan bu kadar çok sevmemeli,kimseyi bu kadar çok sevmemeli,kendi çocuğunu bile.Her sevgi,had safhaya varmış bir bencilliktir.
Neden kışın dondurma yenmez derler, hiç anlamam.Ben bu pastaneye en çok kışın dondurma yemeye gelmeyi severim.Bazen düşünüyorum da insan her şeyi yapabilir,sadece mümkün olduğu için,iyi ya da anlamlı olmasına gerek yok.