Hep düşündü durdu; uzun, zahmetli, insana yararı dokunmayan yollarda, azgın dikenli çalılıkların içine düşer gibi,çarçur edilmiş yaşamının karmaşası içine daha da çok gömülmüş,ama yaşamına anlam kazandırıp kendisine bir avuntu sağlayacak bir şey ele geçirememişti.
...,ama bir daha kimsenin verdiği söze asla bel bağlamadım,ben de verdiğim bir söze kendimi bağlı hissetmedim.Bir daha asla.İşime geldiği gibi yaşadım hep,elimin altında bol bol özgürlük ve güzellik vardı,ama ben hep yalnız kaldım.
"Düşünmelerin,kafa yormaların hiçbir anlamı yok,"diye başladı konuşmaya."Çünkü düşündüğü gibi davranmıyor kimse, attığı her adımı aslında hiç düşünüp taşınmadan,o anda canı nasıl isterse öyle atıyor.