Ve yabancı bir şiire ait unutulmuş bu dizeleri on yıl öteden kadının sesinden duyuyordu:
Dans le vieux parc solitaire et glace
Deux spectres cherchent la passe.
Issız eski parkta karlar içinde,
Arıyor geçmişi iki gölge.
Ama aşk bir cenin gibi bedenin karanlıklarında acıyla dönüp durmaktan kurtulduğu, nefes ve dudak aracılığıyla kendini zikir ve itiraf edebildiği zaman gerçek aşktı.