Elif

Yanına gittiğimde elimi sıkıca tuttu, teması ruhumdaki sancıya iyi geliyordu.
Sayfa 37·Kitabı okudu
Alıntı
Reklam
Ay geceye ait olsa da gecenin içine akıp onu zehirleyen solgun ışığı onun geceye ihaneti gibiydi ve ben gözlerimi camdan dışarı dikmiş, bu ihaneti izliyordum.
Sayfa 37·Kitabı okudu
Alıntı
Düşüncelerim rahimlerinde şeytanın çocuklarını taşıyordu ama her sancının ardından ölü doğumlar gerçekleşiyordu; Ediz’den nefret etmek istiyor fakat edemiyordum.
Sayfa 36·Kitabı okudu
Alıntı
İçinde bulunduğum mekâna tutunamıyordum
Boş bakan gözlerimi, hafifçe akmış makyajımı, solgun tenimi inceledim. İçinde bulunduğum mekâna tutunamıyordum, sanki bir boşlukta süzülüyordum. Rüzgâr zihnimin bir köşesinde etrafından sessizliğin aktığı bir yel değirmenini yavaşça döndürüyor, bir köşesinde güneş bir kız çocuğunun saçlarına dökülüyordu; bir tarafına örtülen kar tabakasının üzerinde kurtlar koşuyor, bir tarafında bir orman alev alev yanıyordu.
Sayfa 35·Kitabı okudu
Alıntı
Ruhum bir denizin yüzeyi gibiydi ve o sadece başını yüzeyden içeri sokup bakmak yerine en derine dalmış, kimsenin ulaşamayacağı bir yere ulaşmıştı. Ruhumda zamanın bile silemeyeceği izler bırakmıştı.
Sayfa 34·Kitabı okudu
Alıntı
Reklam