Elif
@ely7
53 okur puanı
Mart 2026 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Bazı cinayetlere intihar bazı intiharlara da cinayet süsü verilirAlıntı
"Seni o gece öldürmeliydim," diye fısıldadı ama bunu benden çok kendine söylüyor gibiydi. "Belki de öldürmeliyim..."
Bu cümle içimdeki korkuyu kamçılayıp şaha kaldırmalıydı ama korkmuyordum. Bazı cinayetlere intihar, bazı intiharlara da cinayet süsü verilirdi. İşte bu adam benim intiharıma bir cinayet mumu dikecekti.
"Sorun değil." dedim.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bana her an doğruyu söyleyeceğine değil, sana inandım benAlıntı
"Güvenin rengi, bir yalanla karşı karşıya kalındığında belli olur," dedim. Ediz'e duyduğum güvenin bittiğini anlatan bütün sözlerim cansız bir şekilde yere yığılmıştı. "Bana her an doğruyu söyleyeceğine değil, sana inandım ben. Her daim bir sebebinin olacağına..."
Ve ben bedenimde kalan son yaşamı sana verdim...Alıntı
"Bir gün bir çocuğa cüzdanımda kalan son parayı vermiştim," dedim. "Mendil satıyordu. Yanına gittim ve ona mendil almak istediğimi söyledim. Gözlerindeki ifadeyi unutamıyorum. Memnuniyet değildi, mahcubiyet de yoktu. Sadece... mendili bana uzattı ve öğretmenine ödevini teslim eden bir çocuk gibi baktı gözlerime. Elimdeki yirmiliği ona uzattığımda önce elimdeki paraya, sonra ne yapacağını bilememiş gibi bana baktı. Elini cebine soktu, daha sonra bana doğru uzattığında avucunda bir sürü bozuk para vardı. Sadece o kadar parası olduğunu söyledi bana. Yüzündeki ifade çok temizdi ama bir o kadar da kirliydi. Ona sadece parayı almasını söyledim. Sen de o çocuk kadar gerçeksin. Ve ben bedenimde kalan son yaşamı sana verdim." Ediz'in gözlerinin içine baktım. "Sen gidince bir başkasının rüyasında yoldan geçen o kadın olacağım."
"Böyle söyleme," dedi Ediz. "Yapma."
"Artık gideceğini hissediyorum." Bu sözleri söylerken sesim ifadesiz, başım dikti. "Seni değil."
"Ne düşünüyorsun?" diye sordu.
"Gideceğin günü," diye mırıldandım.
"Gittiğimde ne olacak?"
"Bir şekilde yaşarım," dedim. "Önceden nasıl yaşıyorsam... Bir şekilde uyum sağlarım."
"Gücün kaldı mı?" dedi gözlerini kısarak.
"Belli bir kalıba giren biri olmadım hiçbir zaman," dedim boş gözlerle.
"Hiçbir zaman tam anlamıyla iyi olmadım, kötü de olmadım. Gururlu bir insan olmadım mesela, gurursuz da olmadım. Hiç tek bir kişi olmadım. Eğer olsaydım yönetilirdim. İyi bir insan olsaydım yaşadıklarım beni iyi insan kalıbına göre yönetirdi. Gururlu olsaydım birileri bunun farkına varıp gururumla oynayarak beni istediği noktaya çekebilirdi. Ne zaman ne yapacağım, neye ne tepki vereceğim belli değil. Bunu ben yönetiyorum. Sen gittikten sonra ne yapacağımı bilebilir misin? Gerçekten Ediz, güçsüz olduğumu iddia edebilir misin?"
"Araf," dedi.
Hayallerin gölgesi düşmezdi yere, oysa ben bir hayal olmak isterdim. Silebilseydim bu dünyadan kendimi değil, gölgemi silerdim.