Elif
@ely7
53 okur puanı
Mart 2026 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
ŞahmeranAlıntı
"Şahmeran," diyerek sözümü kesti Ediz. "Yılan kadın. Gelmiş geçmiş en güzel kadın. Aynı zamanda zavallı bir adam yüzünden canından olup efsaneleşen kadın..." Ben şaşkınlıkla gözlerine bakarken yüzümü avuçlarının arasına aldı. Kolye tenime değerken, "Sen benim Şahmeran'ımsın," dedi. "Ve ben senin etini isteyen o vezirim."
"Ben her şeye sahibim," dedi başını kaldırıp gözlerimin içine bakarak. "Her şeye. Bana verebileceğin hiçbir şey yok." Durdu. "Tek bir şey dışında: sen. Bana kendini ver."
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
"Ben öyle kötü biriyim ki seni sonsuza dek yanımda tutarak hayatını cehenneme çevirmek istiyorum. Seni defalarca kırmak, belki defalarca yaralamak... Sırf günün sonunda bana sığınasın diye elindeki her şeyi almak istiyorum. Şimdi bir daha düşün Şahmeran: Sence ben iyi bir adam mıyım?"
"Bencil bir adamsın," dedim gözlerimi kapatarak. "Ama iyisin. İyi olduğuna inanmak istiyorum. Bırak, seni böyle hatırlayayım. Bana kanıtlarla gelme."
Ediz'i istemiştim. O bana güven veriyordu. Ediz yuva gibiydi, içeri girip ardından kapıyı kilitlediğinde güvende hissetmek gibiydi. Ya da küçük bir çocuğun yorganın altına girdiğinde kendini güvende hissetmesi gibi...
Sonsuza kadar yanımda kalmayacaktı. Bu işin sonu benim istediğim gibi bitse de o sadece misafirdi.
"Bu iş bittiğinde ben de biteceğim."
Ama beni tanırdı oAlıntı
"Beni dışarı çıkar," dedim. "Üşümeye ihtiyacım var."
Yüzüme bakmıyordu ya da bakamıyordu, bilmiyordum. Ama beni tanırdı o, şu an neye ihtiyacım olduğunu benden daha iyi bilirdi belki de. Mesela bu mide bulantısına rağmen arabaya kusup daha fazla sorun çıkarmamak için kendimi tutacağımı bilirdi. Dışarıda olmam gerekiyordu, hiçbir yeri kirletmemek için.
Ama Ediz beni bırakmadı. Ben de onu bırakmadım. O benim kasabamı vuran kasırgaydı. Üstümden geçip gitmişti ama ben hâlâ beni daha da yerle bir etmesi için peşinden koşuyor gibiydim.
Elimden alacakların bitmedi, dercesine koşuyordum ona.
Hâlâ nefes alıyorum. Hâlâ kalbim çarpıyor. Hâlâ gözyaşlarım akıyor. Onları da al ve öfken durulsun. Onları da al ki bitsin artık bunlar. Onları da al ki hissizleşeyim. Onları da al ki yerimi bilmediğim şu dünyada yaşamaktan vazgeçeyim.
Bitir artık bu oyunu.