“…insan bir yere ait olmalı dik durmak için. Doğru düzgün bir topluma, insan gibi yaşanacak, gençlerini önemseyen bir ülkeye, sevgi dolu bir aileye ait olmalı. Bir şeyin parçası olmalı insan. Ben şuyum, şurdanım diyebilmeli. Boşlukta, dışlanmış, itilmiş, kopmuş olmamalı. Yoksa gitti gider. Tek başına gider yoluna.”