Puan vermedi·384 syf.·
2026 60. kitabı
Genç rahip Serge Mouret sinir krizi geçirir. İyileşmesi için dayısı onu Paradou malikanesine gönderir.
Orada vahşi doğada büyümüş Albine adında bir kızla tanışır. Albine Serge'e bakar. Birlikte bahçede vakit geçirirler.
Serge rahiplik yeminine rağmen Albine'e aşık olur. Bir süre mutlu yaşarlar.
Sonra vicdan azabı çekip rahipliğe geri döner. Albine terk edildiği için üzüntüden ölür.
Doğa masumiyeti vs din kuralları çatışması. Sevgi mi günah, yoksa sevgiden vazgeçmek mi günah?
Kitap kısaca böyle ama arkadaş rahibin giysisinin sirmasini da on sayfada anlatmayaydin iyiydi.
Paraou bahçesindeki bitkileri tek tek sayfalarca anlatılması, betimlemeler..Bu kadarı biraz fazla olmuş. Okuyucuyu sıkıyor.
İlk kez bir kitabı okurken bu derece sıkıldım.
Émile Zola, *Nasıl Ölünür?* adlı bu sarsıcı eserinde farklı toplumsal sınıflardan beş insanın ölümünü inceleyerek, insanoğlunun yaşarken olduğu gibi ölürken de eşit olamadığını natüralist bir çıplaklıkla gözler önüne serer. Toplumsal ikiyüzlülüğü ve sınıfsal uçurumları ölüm yatağındaki o son nefesler üzerinden vuran, kısa ama sarsıcı bir edebi manifestodur.
Herkes ölecek ama nasıl?1000Kitap
Émile Zola bu kitabında aslında ölümü değil geride kalanları anlatmış. Her öyküde ölen karakter farklı bir sosyal statüye sahip. Bir kontun ihtişamlı yatağından, son anında bile çalışmak zorunda olan bir işçinin sefaletine kadar... Ölümün, farklı sınıflardan olan insanlar için ne kadar farklı anlamlar ifade ettiğini gözler önüne seriyor. Ölüm herkes için trajik olmayabilir. Önemli olan geride kalanlara ne olduğudur... Ölüm hiçbir zaman sadece ölüm değildir. Ardında para, güç, statü bazen de acı, açlık, çaresizlik saklayan bir kapıdır.
Bu dünyada adil olan tek şey ölümdür deriz, eninde sonunda herkes ölecek. İyi - kötü, güzel - çirkin, zengin - fakir... Sağlık ve eğitim sorunlarında kurtarıcı olan para ölüm karşısında koca bir hiçtir. Peki nasıl ölmek daha iyidir? Yatağınızda huzur içinde, ardınızda sizi seven yaslı bir aile veya büyük bir miras bırakarak mı yoksa ölüm kapıyı çalarken son anlarında bile çalışmak zorunda kalarak, ailenin geleceğini ve geçim kaygısını düşünerek mi?
Ölüm herkese gelir ama şartlar ve imkânlar her zaman farklıdır. Yani özetle bu dünyada hiçbir şey adil değildir. Ölüm bile...
Nasıl Ölünür
Emile Zola
Nasıl Ölünür
Emile Zola
Kitabı başından sonuna, trafikte seyir hâlindeki bir arabaya benzettim: dur-kalk, dur-kalk…
Çoğu bölümü sıkıcı ve gereksizdi; bunu söylemek bana göre en makul değerlendirme olur. Kısa bölümleri ise can alıcı derecede heyecan vericiydi.
İşin ilginç tarafı, Fransız edebiyatında intiharlar nedense hep tren raylarında gerçekleşiyor.
İnsan biraz daha vizyon, biraz daha yaratıcılık bekliyor. :)
Kitap, kurgusu gereği iki konu etrafında dönüyor: kadın cinayeti ve ihanet. Bunun üzerine bir de felsefi bir akımın güzellemesi yapılmış ve bu düşünce okuyucuya aktarılmaya çalışılmış gibi hissettirdi.
Günümüzde yazılmış olsaydı, herhâlde tecavüzcülerin, sapıkların ve sadist ruhlu insanların feyz alacağı bir kitap olurdu.
İnsan, sevdiğinden emin olmak için sevdiği insanı öldürmek ister mi? Bir insanın, sevdiği kişiyi öldürme düşüncesi karşısında ağzı sulanır mı?
Günlerce etkisinde kalmıştım.Duvara bomboş baktıracak cinsten bir kitaptı.Hayat hakkında bir şeyleri sorgulatan kitaplara bayılıyorum.
"L'amour,c'est la seule chose qui donne un sens à la vie,même quand tout le reste s'écroule."
Puan vermedi
Momo, Eski bir fahişenin oğludur. Annesi ve babası onu yıllar önce başka fahişelerin de çocuklarına bakmak için bir nevi çocuk evi işleten Madam Rosa ya vermişlerdir.
Romanımız esasen bu Momo nun büyüme ve Madam Rosa nın yaşlanma süreçlerine paralel olarak 2 karakter üzerinden ilerliyor ve belirli bir konusu yok.
Göçmen , azınlık yahut fahişe çocukları olmalarından dolayı sadece maddi değil birçok manevi duygudan yoksun olarak büyümeye çalışan çocukların hayatlarına sokuyor bizi yazar.
Özellikle Momo, diğer arkadaşlarından farklıdır, fazla hassas fazla duyarlıdır.
Algıları o kadar açıktır ki romanın uzun bir kısmında Momo nun 10 yaşında olduğu bilgisi verilmesine rağmen buna okur olarak inanmamız zor geliyor.
Bu anlamda tam bir yeraltı edebiyatı.
yeraltı edebiyatından beklediğimiz, yeraltı edebiyatın bize verdiği o karamsar, o rahatsız edici hayat bu kez on yaşında bir çocuğun cümleleriyle bizi aktarılıyor.
Aslında çok sert detaylara tanık Olmamıza rağmen, Momo'nun cümleleri bizim adeta içimize işliyor.
Momo'nun içinde o kadar çok sevgi o kadar çok duygu var ki, o duyguları birine aktarmak için kimseyi bulamıyor.
sokaktan bir köpek Buluyor ve tüm ilgisini tüm sevgisini bu köpeğe gösterebiliyor ancak. Sevgisi o kadar sahicidir ki köpeğine daha iyi bakacak birine bulduğu zaman, hiç tereddüt etmeden köpeğine ona veriyor, veriyor diyorum çünkü Momo köpeği alan kişinin verdiği parayı çöpe atacaktır.
fahişelik, ve fahişe kavramı, Roman içinde "kendilerini kıçlarıyla savunan insanlar" olarak tanımlıyor, daha doğrusu bu Momo'nun tanımı.
Hatta Momo fahişeleri En iyi anneler olarak görür, çünkü onlar çalışma aralarında, kısıtlı zamanlarda sadece çocuklarına ilgi gösterip ve onlarla vakit geçirmeye çalışırlar.
Zor bir hayattan kendine Şemsiyesini giydirerek ondan arkadaş
395.jpg){kind=small}