Yaşamı da, ölümü de aşmıştım; çünkü artık ne yaşama arzusu duyuyor ne de ölümden korkuyordum. Hiçbir şey istemiyor, hiçbir şey ummuyordum.Hiçbir şeyden korkmuyordum. Bu yüzden özgürdüm.Çünkü yaşamız boyunca bizi köleleştiren isteklerimiz, umutlarımız, korkularımızdır....
Haziran şişman, neşeli bir kahkaha gibi her yanı doldurmuş, sonsuz bir telaş dindirilemez bir yaşam arzusuyla uyuyan ne varsa uyansın diye bas bas bağırıyordu kulaklarımın dibinde.