Emin Çığ
@eminjr
Psikoloji ve ruhsal aygıtımıza yönelik paylaşımlar yaptığım instagram hesabım: @ailedanemincig
Sosyal Hizmet Uzmanı-Aile Danışmanı-Bütüncül Psikoterapist
Bütüncül Psikoterapi Eğitimi 21. Dönem Tahir Özakkaş
null
null
85 okur puanıMart 2017 tarihinde katıldı
Hasan Ali Toptaş kitaplarıyla ilgili kafam çok karışık. Belki de yanlış bir beklentiyle "Eee, hadi ne olacaksa olsun." diye beklediğim için kitap süresince sıkışmış, arada kalmış ve bu nedenle biraz da rahatsız hissediyorum. Ancak yazar tam da bu nedenle elini olabildiğince yavaş belli ediyor, ağır ağır ilerletiyor kitabı. Kuşlar Yasına Gider de yine her şeyin ağır çekimde ilerlediği bir kitap, ancak benim hayat hikayemle çok kesiştiği için beni çarpan hatta kitabı okumaya devam ederken gözümden yaşlar dökülmesine engel olamadığım bir kitap oldu.
Okuduğum 4. Hasan Ali Toptaş kitabı Kuşlar Yasına Gider. Ancak Hasan Ali Toptaş kitaplarını sevip sevmediğime karar veremedim hâlâ.
Araftayım işin açıkçası, belki benim gibi hissedenler vardır belki de yalnız değilizdir, nereden bilebiliriz ki?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Beşinci Hazine
Savaşın sadece binaları yıktığını, insanları öldürdüğünü sananlar ne kadar da yanılıyorlar, savaş onca yıkım ve ölümün arasında ve arkasından yaşayanların, özellikle de çocukların ruhlarını öldürüyor. Geleceğe dair umutları kaybolan yüzlerce binlerce çocuktan biri Mieko. Nagazaki'ye atılan atom bombası Mieko'yu öldüremese de ruhunu neredeyse öldürüyor. Umutsuzluğa kapılıp kendini dünyaya kapatan Mieko'nun hayata nasıl döndüğünü mutlak okuyun, Mieko gibi, Mieko'nun arkadaşları gibi arkadaşlarınız olması dileğiyle...
Sadako!
İnsanın yaptığı hatalar bile suçsuz insanların canını yakarken, devletlerin yaptığı hatalar milyonları felakete sürükler, hele de küçükler, kötülük nedir bilmeden kötülüğün kurbanı olan, insanların hırsına feda edilen küçükler. Sadako nükleer felaketin en tanınan kurbanı, onun hikayesine ortak olarak sadece nükleer felaketlere değil tüm savaşlara, tüm kıtlıklara, kuraklıklara, çocuk göçmenlere, çocuk işçilere hatta hayatta aksi giden ne varsa birleşmek ve kardeşçe yaşamak umuduyla...
Ben Bir Gürgen Dalıyım
Ben Bir Gürgen Dalıyım, insanın vahşiliğini, acımasızlığını, dokunduğu her şeyi perişan etmesini anlatan bir fabl. Nasıl La Fontaine fabllarını çocuklara yazmadıysa Hasan Ali Toptaş da çocuklar için yazmamış kitabını. Yazar kendisi bir çocuk öyküsü olarak tanımlasa da asla bir çocuk kitabı değil; ağaçların kesilmesi, askerlerin şehit düşmesi, ailelerin dağılması ve insanların asılması asla bir çocuk öyküsünde olmaması gereken şeyler, ancak siz kendiniz mutlaka okuyun; bir gürgen ağacının insanın utançlarına ortak olduğu için yanmak, yok olmak istemesine ortak olmak için okuyun, insan olmaktan utanmak, insanlığa ulaşmak adına okuyun...
"Huzur" Batıyla Doğu arasına sıkışmış herkesin romanı aslında. Her şeyiyle ikiye bölünmüş bir toplumun yaklaşık 80 yıl önceki hali. Günümüzden ne farkı var peki. Aynı arada kalmışlık, aynı ikilik, aynı geçim sıkıntısı ve daha kötüsü belki de, düşünce dünyası o güne göre gittikçe fakirleşen bireyler. Tam bir huzursuzluk, tam bir karmaşa, tam bir savaş korkusu içinde tek başına bir adam Mümtaz. (Kitabı bitirmemin bu kadar sürmesinin sebebi belki de kendimi Mümtaz ile özdeşleştirmem. Onun aşkına ortak olurken onun acısından kaçmam.) Yaşamız ancak aşkı tatmamış bir adam Mümtaz, ince, naif, görmeye alışık olmadığımız kadar iyi ve tam olarak arada kalmış, boğulmuş bir adam. Aşkı tattığı kadın Nuran. O da kendi ruhundaki ikiliğin muzdaribi. Ama Mümtazla mutlu. Sonrası, sonrası ise bol bol acı bol bol ikilem, bol bol huzursuzluk. Türk Edebiyatı'nın en büyük romanlarından biri, belki de en büyüğüdür Huzur.
