Emin
@eminklc1999
“Felsefe aslında sıla
özlemidir [ist eigentlich Heimweh], her yerde evde olmak için bir dürtüdür [ein Trieb,].”
Şu anda okuduğu kitap
“Sadece boşluk görüyordum. Bir yanılsamadan ibarettim ben. Yanılsamayı öldürüp gerçekliği görmek için, aynayı kırmak istedim.”
Reklam
AGAÇLARDAN ARKADAŞLARIM OLDUŞiir
Ağaçlardan arkadaşlarım oldu. Hala da var. Samanyolunu anlamadım. Sayıları da. (Sayılar daha bulunmamış gibi davranıyorlardı.) Yalnız sekizle (5+3) içli dışlı oldum. (Kim olmamıştır ki?) Biraz da sıfırla. (Sıfırın bulunması kolay olmamıştır.) Üç için çok kötü şeyler söylenmiştir.
Niçin? Bilmem. Bilmek sayıdır. Bir de biri tanıdım. Bir ile düşünülmüyor. Bazı sayılar suçlu doğmuştur. Bir, bunlardan biridir.
Anlamadan sevdim taşları. Çakıl taşının adıyla biçimi arasında
hiçbir ilişki kurulamamıştır. Oltutaşının geçmişini bulamadım.
Olsun. Gizem her şeydir. Kimi sessiz harfleri sökemedim. (Harflerin tini sessiz harflerde gezer. Kızılderililer bilir bunu.) Kuşlarla gittim geldim. Kuşlar sayıları bilmez, yusufçuk hariç. Doğu'da
atların düş görmediğini anladım. (Homeros'ta atlar ağlar.) Yürürken gördüm dağları. Dağlar yürürken düşünüyorlardı. Tanımak usu durduruyor. Dünya bizimdir! diye konuşuyorlardı aralarında sümüklüböcekler. Anladım diyemem. Anlamadım da.
Sümüklüböcekleri okumalı.
Düşünmek İstemiyorumŞiir
Zaman benim tarlamdır mı diyordu Goethe? Bilmek istemiyorum. Oturduğu yerden Montevideo'yu görüyor bir ev. Sandalye kentsoylu . Pencere feodal. Su, belleksiz çıktı. Tin yalnız. Ben çocukken ırmak olmak istedim. Irmaklar hep çağırdı beni. Düşünmek istemiyorum. Dünya benim yerime düşünüyor.
Söz öldü.
Tunç: Monarşik.
Demir: Demokratik.
Bir akşam durup dururken dünyanın yaşlandığını gördüm. Görmek yordu beni.
Reklam