İnananlar: Ebediyet soytarıları. İman: Zaman dışı bir sahne ihtiyacı... Ama biz inanmayanlar dekorlarımızla ölürüz; cesetlerimize vaat edilen debdebeye aldanamayacak kadar da yorgunuzdur...
Kedi nefreti çoğu kez, mutsuzluğa batmış insanların kendilerine duydukları nefretin, mutsuz olmadığını bildikleri canlılara yönlendirilmiş halidir.
Kediler doğalarına kulak vererek yaşarlar, insanlar ise doğalarını bastırarak.
Doğalarına aykırı bir ortamın içinde sıkışıp kalmadıkları sürece, asla kedilerin canı sıkılmaz. Can sıkıntısı kişinin kendisiyle yalnız kalma korkusudur. Kediler kendileriyle olmaktan mutludurlar, insanlar ise kendilerinden kaçarak mutlu olmaya çalışırlar.
Çağdaş bir ürperti şiirinde;
"ve artık anlatmak için yeryüzünün tuğlalarını seni anlatıyorum." diyen ismet özel,
"of not being a jaw" şiirinde;
"tam düşerken tutunduğum tuğlayı, kendime rab bellemeyeceğim." diyor..
Bu, bir şairin en güzel vazgeçişidir.