Şimdi acının ne olduğunu gerçekten biliyordum. Ayağını bir cam parçasıyla kesmek ve eczanede dikiş attırmak değildi bu. Acı, insanın birlikte ölmesi gereken bir şeydi. Kollarda en başta en ufak güç bırakmayan, yastıkta kafayı bir yandan öbür yana çevirme cesaretini bile yok eden şeydi..
"Hayat, birbirinden ayırdıklarını kısa bir müddet için tekrar yaklaştırır gibi olsa bile, uzun zaman yan yana bırakmıyordu. Geçen günleri bir daha geri getirmek mümkün değildi ve sadece hâtıralar, iki insanı birbirine bağlayacak kadar kuvvetli değildi.."
Neruda: Benim şiirimle kızı baştan çıkarmışsın.
Postacı: Senin yazdığın şiirle kızı baştan çıkardığım doğru. Ama o şiir sana ait değil.
Neruda: Benim yazdığım şiirin bana ait olmadığını mı söylüyorsun?
Postacı: Evet. Şiir, yazana değil ihtiyacı olana aittir.
-Postacı (Michael Radford,1994)
-Hey okumuş adam! neden gençler ölüyor? neden insanlar ölüyor!? söyle bana.
+Bilmiyorum
- Bütün o kitapların ne işe yarıyor? sana bunu anlatmıyorlarsa ne anlatıyorlar
+Bana.. senin sorduğun tip soruları cevaplamayan insanların ıstıraplarını anlatıyorlar
-Onların ıstıraplarına tüküreyim..
The greek.