EMRE ÇEKCEN
@emreckcn
Şubat'ı konuşalım
Hayatımda ilk kez biri bana "kendine çok dikkat et" dedi. anlamış onun kalbini taşıdığımı
zaman sen olmayınca geçmiyor, sen olunca da yetmiyor... "üşüryorsan söyle, seni bir kat daha seveyim."
kim istemez mutlu olmayı ama mutsuzluğa da var mısın? çık gel bir kez daha beni bozguna uğrat.
ben güzel değil miyim?
neden kuş koymuyorlar yoluma?
ben sana kızsam, kendime küserim..."
"ama sen yine de gitme
gidersen peşinden gelmem
ama kalırsan
bu masalın sonunu birlikte öğreniriz.
Meğer ne çok canı yanarmış insanın, baktığı yerde göremeyince görmek istediğini.
birgün aklına gelecek olursam bana şiir ısmarla, şubat'ı konuşalım."
Cemal Süreyya
"Tesadüf seni önüme çıkarmasaydı, gene aynı şekilde, fakat her şeyden habersiz, yaşayıp gidecektim. Sen bana, dünyada başka türlü hayatın da mevcut olduğunu, benim bir de ruhum bulunduğunu öğrettin."
Yıllar sonra insanın karşısına biri çıkar da, kalabalıkların içindeki yalnızlığını bir anda susturur ya… İşte ben seni öyle buldum. Ne arayarak ne de bekleyerek; kaderin tam vaktinde önüme koyduğu bir gerçeklik gibi. Hemde çokk güzel bir gerçeklik. Sevdim demek fazlasıyla eksik kalıyor; çünkü bu duygu, alıştığım hiçbir hisse, bildiğim hiçbir güzelliğe benzemiyor. Bu, en ufak bir kaybetme ihtimalinde bile insanın içini titreten, bedenin her zerresine en şiddetli hâliyle işleyen, huzursuzluğu iliklerine kadar hissettiren bir sevme hali.
Bunca yıl sonra doğru insanı bulmuşken, onu bırakmak zorunda kalmak… İşte bazı korkular vardır; adını koyamazsın ama varlığıyla yaşarsın. Nefes alırken bile boğazını sıkan, insanın içini her an tetikte tutan bir ağırlık gibi. Geceleri uykudan hemen önce, gündüzleri kalabalıkların ortasında aynı sessizlikle, aynı şiddetle durur.
İçimde susturamadığım bir huzursuzluk var. Nedeni ne bir eksiklik ne de bir fazlalık. Sadece zamansızlık. Kimse bilmez belki ama bazı bağlar mesafeyle kopmaz; mesafeyle sınanır. Ve bazı kalpler vardır ki konuşmadan da anlaşır. Anlatmak istemediğimden değil; kelimelerin yetmediği, sesin eksik kaldığı bir yerde durduğumdan susuyorum.
Sen diyarındaFelsefe-Düşünce
Yanmak ister gönül; pişmek sen diyarında,
Ruhun miracına varmak Sidretü’l-Müntehâ’ya.
Olmadı bir çakıl taşı olmak bilinmeyen yollarda
Ya da arş-ı âlâdan bakmak sana, yükselmek gibi mâverâya…