Emre Çevik
@emreecevik
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Dokuz yaşınızda olduğunuzu ve gün geçtikçe görme yetinizin azaldığını düşünün. Üstelik bir de karanlıktan korkan bir çocuksanız bu size ne hissettirirdi? Ya da okul bahçesinde çok sevdiğiniz bir kiraz ağacının bir süre sonra çok yakınlaşana kadar göremeseydiniz... Eminim hepimizin yüreği bunları duyunca bile buruk hissetmiştir. Mafalda ise bunları bizzat yaşayan karakterimiz. Bence bu hastalıkla mücadele veren küçük kızın hikayesini okumalısınız. Bir gün bile sürmeden bitirdim kitabı, zaten puntolar büyük ve hikaye de çok sürükleyici. Genç Timaş yine şaşırtmadı ve çok sevdiğim, bolca empati yaptığım bir kitapla tanıştım onlar sayesinde. Devam kitaplarını da hemen sipariş ettim, gelir gelmez mutlaka okuyacağım.
İnsan bazen sessiz, sakin ve iç ısıtan bir hikaye okumak ister ya işte Hyunam-Dong tam o sıcaklıkta bir roman. Gerek başkarakter olsun gerek yan karakterler olsun hepsinin hikayesi ayrı ayrı güzel ve hayatın içindendi. Yeri geliyor Minchul ile liseli bir çocuk olup geleceğin o puslu, belirsiz yollarından geçiyorsunuz yeri geliyor Minjun ile yetişkin bir insan olup toplum normlarıyla kendi doğrularınızın çakıştığınızı hissediyorsunuz. Hepsi de bir çatı altında, sıcak ve lezzetli kahvelerle buluşunca ortaya da bu kitap çıkmış. Ben gayet severek ve keyif alarak okudum. Genel olarak yapılan yoruma ben de katılıyorum evet normal romanlara göre bir tık daha durağan gidiyor ama bazen de öyle kitaplara ihtiyacımızın olduğunu düşünüyorum. Sürekli bir şeylerin içinde koşuşturmaktan ziyade her sayfasında o sakinliği hissedebileceğiniz, karakterlerin hayatlarından kendinize pay çıkarabileceğiniz bir mola kitabı bence. Eğer rs'deyseniz okumanızı çok önermem ama normal okuma rutininizin arasına ekleyebilirsiniz. Sizin de Hyunam-Dong Kitabevinin havasından solumanızı isterim.
