Emre Çevik
@emreecevik
açıkçası beklentimin yüksek olduğu bir kitaptı fakat tam anlamıyla karşılamadı bu beklentimi, ben daha çok okurken duyguları alabileceğimi düşünürken aslında okuduktan sonra kitap üzerine düşününce o duyguları alabileceğiniz, içselleştirebileceğiniz türden bir hikayeye sahip minik bir kız çocuğunun bir süreliğine başka bir evde yaşamasını anlatan, kısa çerezlik ama 'aile' kavramı üzerine birçok açıdan düşündürecek bir kitap
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Öncelikle ilk kitabı olan Ermiş kadar çok sevdiğimi söyleyemeyeceğim maalesef fakat yine de güzeldi, okurken sıkmadı. İlk kitapta olan diyaloglar daha da azalmış bu kitapta daha çok içsel konuşmaya evrilmişti sanki. Bazı verdiği mesajları direkt anlarken bazılarını da hâlâ oturtamadım kafamda, kitapların bu yönünü seviyorum aslında o yüzden bundan rahatsızlık duymadım. Başka bir zamanda sayfalarını tekrar karıştırırsam yine keyif alacağıma inanıyorum.
"Çiçeksiz, meyvesiz bir ağaç olsam keşke;
Bereketin acısı daha keskin kuraklıktan,
Verecek kimse bulamayan bir zenginin kederi
Daha ağırdır elleri boş bir dilencinin acısından."
