Emre
@emrefidel
Bir keresinde bir balık hayatımı kurtarmıştı...
youtu.be/x-1Nfbu_cyA?si=...
Şu anda okuduğu kitaplar
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Sonunda bitirdim. Bazı aksiliklerden dolayı okuması en uzun süren kitaplardan biri oldu benim için fakat istediğim o tözü de alamadım açıkçası. Aklımdaki sorulara daha net yanıtlar bulabileceğimi düşünmüştüm fakat Hitler'in bu sorulara verdiği yanıtlar beni tatmin etmedi. Sanılanın aksine ne yüce bir kudret ne de bir mantık çizelgesi gördüm karşımda. Felsefe ve özellikle evrimi saçma sapan anlayan bir delinin dünyayı yanlış yorumlamasına ve dengesiz kişilere güç verilirse neler olabileceğine şahit oldum sadece. Her görüşten insan tarafından okunması ve ders çıkarılması gereken bir kitap ama örnek alınması gereken değil.
“İnsan ortaya çıkar çıkmaz, çiçekler de ortaya çıktı.” Bana kalırsa, çiçekler insandan çok daha önce vardı ve insanın gelişiyle hâlâ içinden çıkamadıkları bir şaşkınlığa gömüldüler…Ne zaman ölümü düşünmesem, hile yaptığım, içimdeki birini aldattığım hissine kapılıyorum. Bilinç ete batmış bir kıymıktan çok, saplanmış bir hançerdir. Ölümün bizim için artık ilginç yanı kalmayıp, ondan hiçbir şey elde edilemeyeceğini düşündüğümüzde, doğuma geri çekilir, başka türlü bir dipsiz uçuruma meydan okuyarak haykırmaya başlarız...Yaşamak, savaşta toprak yitirmektir"
Nietzsche, Torino'da, bunalımının başlarında, durmadan aynasına koşuyor, kendine bakıyor, geri çekiliyor, yeniden gözünü aynaya dikiyormuş. Onu Basel'e götüren trende, ısrarla istediği tek
şey yine aynaymış. Artık kim olduğunu bilmiyor, kendisini arıyordu. Kimliğini korumaya o kadar bağlı, kendine o kadar düşkün olan Nietzsche'nin kendini yeniden bulmak için, en kaba, en içler acısı çareden başka bir çaresi yoktu artık...
