Emre
@emrefidel
Bir keresinde bir balık hayatımı kurtarmıştı...
youtu.be/x-1Nfbu_cyA?si=...
Şu anda okuduğu kitaplar
“İnsan ortaya çıkar çıkmaz, çiçekler de ortaya çıktı.” Bana kalırsa, çiçekler insandan çok daha önce vardı ve insanın gelişiyle hâlâ içinden çıkamadıkları bir şaşkınlığa gömüldüler…Ne zaman ölümü düşünmesem, hile yaptığım, içimdeki birini aldattığım hissine kapılıyorum. Bilinç ete batmış bir kıymıktan çok, saplanmış bir hançerdir. Ölümün bizim için artık ilginç yanı kalmayıp, ondan hiçbir şey elde edilemeyeceğini düşündüğümüzde, doğuma geri çekilir, başka türlü bir dipsiz uçuruma meydan okuyarak haykırmaya başlarız...Yaşamak, savaşta toprak yitirmektir"
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Nietzsche, Torino'da, bunalımının başlarında, durmadan aynasına koşuyor, kendine bakıyor, geri çekiliyor, yeniden gözünü aynaya dikiyormuş. Onu Basel'e götüren trende, ısrarla istediği tek
şey yine aynaymış. Artık kim olduğunu bilmiyor, kendisini arıyordu. Kimliğini korumaya o kadar bağlı, kendine o kadar düşkün olan Nietzsche'nin kendini yeniden bulmak için, en kaba, en içler acısı çareden başka bir çaresi yoktu artık...
Her yerde acı var, ilk görev acıyı ortadan kaldırmak, acı aşkın parasıdır, aşk ve acı aynı çizgide yürüyorlar, ne kadar az seversek o kadar az tehdit altındayız, sevginin özü soysuzlaşıp ürpermektir, severek başkaları için ürpermeyi öğreniyoruz ve kaygı zincirini boynumuzda taşıyoruz. Yazgılarımız en masum bakirelerin gözlerinde uyukluyor, en hayranlık verici kızların gölgesinde kölelik silahlarını kuşanmış yürüyor, yanılsama her kuşakta yeniden doğuyor, sarılıp kucaklaşmalar yanılsamayı sürdürüyor; yüzyıllar ve binyıllar var ki bunun tek çaresi cinsel perhizdir..
