İnsan can çekişen bir hayvan görünce, korkuya kapılır; kendisi yani özü, kendi gözünde açıkça yerle bir olur, var olmayı bırakır. Ama can çekişen bir insansa ve sevilen bir insansa o zaman hayatın yok olması karşısında duyulan korku dışında bir kopuş ve ruhsal bir yara da hissedilir, tıpkı fiziksel bir yara gibi bazen öldüren, bazen iyileştiren, ama hep ağrıyan ve dışarıdan sarsıcı bir temastan çekinen bir yara gibi.