emre er
@emrer80
495 okur puanı
Mart 2017 tarihinde katıldı
Aias: Kanlı kumda parçalanmış kalkan.
Stoacının Günlüğü: Işık süzülen mermer büst.
Seyyahların Gözüyle Sultanlar: Pirinç dürbün ve harita.
Fatih Harbiye: Kırmızı tramvay.
Osmanlı Tarihinin Panoraması: Osmanlı saray kapısı ve sokak detayları.
Ölüm ve Sürgün: Karlı geçitteki göç çantaları.
Frankenstein: Bulutlardan uzanan dikişli dev el.
Kıskanmak: Kömür isi içindeki kadın silüeti.
Küçük Paşa: Tozlu köy yolu ve çeşme.
Satori: Katana ile çizilmiş Zen dairesi.
İsa'ya Göre İncil: Parlayan dikenli taç.
Yurt Gezileri & Anadolu Notları: Anadolu manzarası ve eski çeşme.
Aşk-ı Memnu: Kadife minder üstünde yasak mektup.
Aşkın Tarihi: Birbirine geçmiş antik kalp sembolleri.
Serbest Düşüş: Boşluğa düşen bir gölge.
Reklam
Puan vermedi·168 syf.·
4 günde okudu
·Okunma: 07 Haziran 2026 00:00
·2026 20. kitabı
kendine saygısı olan birinin geçmişte yaptıklarıyla ilgili sorumluluklarından inatla kaçmasını da anlamakta güçlük çektiğimi belirtmelıyım; bu her zaman kolay olmayabilir ama hayatta yaptığı yanlışlarla yüzleşıp onları kabullenmenin insana belli bir tatmin verip itibar kazandırdığı muhakkak. Ne olursa olsun, temiz bir niyetle yapılan yanlışlar kesinlikle büyük bir utanç kaynağı sayılmamalı. Asıl büyük utanç kaynağı, yanlışları kabul edememek veya etmemek olur.
"Evlenip çocuk yapmadığım için hayatımı boşa geçirdiğimi söylüyorlar bazen. Ama çevreme baktığım zaman çocukların sıkıntıdan başka bir şey vermediğini görüyorum" dedi.
"Çok da yanlış sayılmaz."
"Yine de," diye ekledi, "servetini bırakabileceği çocuklarının olması insanı rahatlatır."
İnsan gençken birçok şey ona sıkıcı ve cansız gelir. Ama yaşı ilerledikçe asıl önemli şeylerin bunlar olduğunu anlar.
Reklam