emre er
@emrer80
496 okur puanı
Mart 2017 tarihinde katıldı
Aias: Kanlı kumda parçalanmış kalkan.
Stoacının Günlüğü: Işık süzülen mermer büst.
Seyyahların Gözüyle Sultanlar: Pirinç dürbün ve harita.
Fatih Harbiye: Kırmızı tramvay.
Osmanlı Tarihinin Panoraması: Osmanlı saray kapısı ve sokak detayları.
Ölüm ve Sürgün: Karlı geçitteki göç çantaları.
Frankenstein: Bulutlardan uzanan dikişli dev el.
Kıskanmak: Kömür isi içindeki kadın silüeti.
Küçük Paşa: Tozlu köy yolu ve çeşme.
Satori: Katana ile çizilmiş Zen dairesi.
İsa'ya Göre İncil: Parlayan dikenli taç.
Yurt Gezileri & Anadolu Notları: Anadolu manzarası ve eski çeşme.
Aşk-ı Memnu: Kadife minder üstünde yasak mektup.
Aşkın Tarihi: Birbirine geçmiş antik kalp sembolleri.
Serbest Düşüş: Boşluğa düşen bir gölge.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Caravaggio, resimlerini bakışın tehlikeleri ve tesirleri konusunda güçlü ve şaşmaz bir duyguyla yapar. Onun resimleri, hem kendinde keskin ve delici bir bakışı barındırır hem de bakan kişi de böyle bir bakış uyandırır. Gördüğü şeyi bu gördüğü şey kafasındaki bir imge, hayal gücünün canlandırdığı bir imge bile olsa öylesine bir yoğunlukla görür ki, görme eyleminin saplantılı ve potansiyel olarak rahatsız edici bir eylemmiş gibi görünmesini sağlar. Sanki her an görmenin aynı zamanda bir ele geçirme ve potansiyel olarak ele geçirilme olduğunu hisseder gibidir. İşte bu yüzden sanat galerilerinde, Caravaggio'nun resimleri yakınlarına asılan diğer sanatçıların tabloları üzerinde yıkıcı bir etkiye sahiptir. Müthiş duyusallıkla yüklü manyetik bir çekim etkisi yaratırlar, sanki arkadan ya da bir şekilde içten aydınlatılmışlardır; öte yandan etraflarındaki resimler (ister Rembrandt, ister Poussin ister Velazquez gibi büyük bir ustaya ait olsalar bile) Caravaggio'nun resimleriyle kıyaslandığında geriliyormuş, bakıştan geri çekiliyormuş gibi görünürler.
Sayfa 70 - alfa
KUTSAL DAĞSanat
Caravaggio'nun, sahneleri daima sanki tek, küçük, kapalı ve dramatik bir mekân içinde kıstırılmış gibi gösteren çerçeveleme ve düzenleme alışkanlığıdır. Caravaggio'da doğa manzarası pek azdır, açık hava duygusunu neredeyse hiç hissetmezsiniz. Betimlediği sahneler çoğunlukla iç mekânda geçiyormuş duygusu verir. Dünyanın uçsuz bucaksızlığını içinde eylemi kontrol edebileceği ve karakterlerini titizlikle sınırlandırabileceği bir oda boyutuna indirmeyi âdet edinmiştir; bu küçük mekân, heykellerden oluşan popüler ve dinsel sahne düzenlemesinin yaratıcıları tarafından tasarlanan yoğun şekilde sıkıştırılmış dramatik mekânları anımsatır.
Sayfa 68 - alfa
X. bölüm - Kirke’nin büyülü malikanesi
O sıra hizmetçiler düzene koyuyarlardı konağı,
dört peri kızı vardı Kirke'nin evinde iş gören,
Pınarlardan, ormanlardan doğmuşlardı bu periler,
ya da denize akan kutsal ırmaklardan doğmuşlardı.
Biri güzelim örtüler örtüyorlardı koltuklara,
bu örtüler erguvandı ve ketenler seriliydi altında,
öbürü gümüş sofralar kuruyordu koltukların önüne,
altın sepetler koyuyordu üstüne sofraların,
üçüncüsü bal gibi şarap taşıyordu sağrakta,
şarap tatlıydı, sağrak gümüştü, taslar altın.
Dördüncüsü su taşıdı, kızgın bir ateş yaktı kazanın altında,
üç ayaklı büyük kazanda su başladı ısınmaya.
