Emre Sevim
@emrsvm
13 okur puanı
Mayıs 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
...Başkalarının iyiliği bizim umrumuzda değil.Bizi ilgilendiren sadece iktidardır. Servet, lüks, uzun yaşamak, ya da mutluluk değil, yalnızca iktidar, salt iktidar. Salt iktidarın ne demek olduğunu birazdan anlayacaksın. Bizi geçmişteki tüm oligarşilerden farklı kılan, ne yaptığımızı biliyor olmamız. Onların hepsi hatta bize benzeyenleri bile korkak,ikiyüzlüydü. Alman Nazilerinin ve Rus Komünistlerinin yöntemleri bizim yöntemlerimize çok yaklaşmıştı ama onlar kendi güdülerini tanımayı hiçbir zaman göze alamadılar. İktidarı zorunlu olarak ve belirli bir süre için ele geçirdiklerini, yolun sonunda insanların özgür ve eşit olacakları bir cennetin beklediğini söylüyorlar ve dahası buna inanıyorlardı belki de. Biz öyle değiliz. Kimsenin iktidarı sonradan bırakmak için ele geçirmediğini biliyoruz. İktidar bir araç değil bir amaçtır. Kimse devrimi kurmak için diktatörlük kurmaz; diktatörlük kurmak için devrim yapar. Zulmün amacı zulümdür. İşkencenin amacı işkencedir. İktidarın amacı iktidardır. Şimdi anlamaya başladın mı beni?...
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Herkesin bir ilk aşkı bir de son aşkı oluyor. Kimileri şanslı, ilk aşkları aynı zamanda son aşkları oluyor. Kimisi ise bu eserde de olduğu gibi ilk aşklarında genellikle acıyla harmanlanmış karmaşık duygular yaşıyor.
Eserin bende unutulmamasını sağlayacak yanı ise kitabı okumaya karar verdiğim an içinde bulunduğum ortam ve duyguların çok karışık olmasıydı. Askerdeydim ve karakolumuzun küçük ama birbirinden güzel romanların olduğu bir kütüphanesi vardı. Başımı hafif yana yatırıp tek tek romanların adlarını okurken İLK AŞK yazılı bu eserde gözüm takılı kaldı ve aynı anda da içinde bulunduğum, özgürlüğümün oldukça kısıtlı olduğu bu dönemde, kendimi gökte bir kuş, denizde bir balık kadar sınırsız ve özgür hissettim. Belki tüm bu hisler yalnızca birkaç saniyeliğine beni karakolun dışına atmıştı ama sanırım senelerce bu eseri de unutmamamı sağlayacaktı. :)
Bir yanda Dünya zevklerinin çoğunu doruklarda yaşamış bir fahişe, huzurun ve gerçek mutluluğun tende değil ruhda olduğunu farkediyor bir gün. Tövbe ediyor ve kendini tamamen Tanrıya adıyor. Ölene kadar da öyle yaşıyor. Diğer yanda ise Tanrı'ya ve onun buyruklarına senelerce bağlı kalmayı başarmış bir keşiş. Onca bağlı geçirilen seneden sonra bir gün Thais'in ölüm döşeğinde olduğunu öğrenmesiyle o ana kadar bastırdığı tüm dünyevi duygularını açığa çıkartıyor ve Tanrıya isyan ediyor. Hangisi daha günahkar, hangisi cennetlik? İşte yazar bu sorunun cevabını biz okurlarının vicdanına ve kırılması güç yargılarımıza gizlemiş.
Issız bir adaya düşen bir avuç çocuğun adadan kurtulma mücadelesi dendiği zaman "Ne kadar da sıradan bir hikaye" demiştim fakat sineklerin tanrısı bu ön yargımı kırmayı başaran bir eser oldu. İnsanların birlikte,eşit ve düzenli bir şekilde asla yaşayamadıklarını, doğanın ve bizim de kabul ettiğimiz en saf varlıklardan biri olan "Çocuklar" üzerinden çok güzel şekilde anlatılmış bir eser.
Tarihle felsefenin buluştuğu bir roman. Düşündüğümüz her şeyin var olduğu, yok olan bir şeyi bile eğer düşlüyorsak bunun bizim Dünyamızda hep var olacağı düşüncesi çerçevesinde işlenmiş tarihsel bir roman.
