Sıradışılık arıyor insanlar, sıradanlıktan bıkmışlar çünkü. Peki, sıradan addedilen şeylerin gerçekte ne kadar “ sıradan“ oldukları hiç düşünülmüyor mu acaba?
İki başlı bebekler doğduğu zaman hayret ediyoruz, normal bir insanın dünyaya gelmesi çok sıradanmış gibi…
Bungee jumping gibi uç sporları yapanlara hayret ediyoruz, tavanda yürüyen sinek basit bir iş yapıyormuş gibi…
Belgesellerdeki hayvanlara hayret ediyoruz, sanki sokaklardaki kediler ve köpekler çok sıradanmış gibi…
Bilgisayar dünyasındaki gelişmelere hayret ediyoruz, hepsinin çıktığı yer olan beynimiz çok basitmiş gibi…
Kocaman gökdelenlerin inşaasına hayret ediyoruz, asırlık çınarlar çok sıradanmış gibi...
Bir ressamın benzetmesine hayretler ediyoruz, doğadaki asılları çok basitmiş gibi…
Çiçekli ağaçların güzelliğine hayret ediyoruz, ezip geçtiğimiz dikenler çirkinmiş gibi…
Ölüme hayret ediyoruz, yaşamak çok sıradan bir “hak”mış gibi