Gözlemleri muhteşemdi. Halkı halkın ağzından konuşturmuş, o dönemin fikir dünyasını oldukça iyi betimlemiş. Karakterin inanç dönüşümünü güzel anlatmış. Zeki bir insanın elinden çıktığı anlaşılıyor.
Reklam
Hosseini Afganistan kadınlarını, babaları, kocalarını ve aşklarını ruha dokunur şekilde işlemiş. Ancak yazarın Amerika’da büyümüş olmasındandır belki de bazı konuşmalarda Amerikanvari bir hava var. Bir de bazı şeyleri biraz peri masalı gibi süsleyip, daha tozpembe anlatıyor. Buna kendisinin de karşı çıktığını düşünmüyorum zaten. İnsanı ve doğasını anlatış şekliyle yine hayran kaldığım bir eserdi.
Salt olay odaklı bir eser, edebi bir yanı yok. Daha küçükken okusaydım daha çok zevk alırdım diye düşünüyorum. Şimdi okurken biraz zaman kaybediyormuşum gibi hissettirse de eğlenceliydi.
İnsanın duygularını, bu duygularının dış görünüşüne yansımasını yine kendine has ustalığıyla aktarmış Zweig. Gerçek hayattaki insanları analiz edip bunu karakterlerine yansıtabilmesi de yine başarılı, küçük bir yaşam alanından şans eseri bir yeteneğiyle çıkıp ünü büyüyen ama kendisine bir şey katmadan küçük düşünerek yaşamaya devam eden, bu yüzden de kendini herkesten üstün görüp böbürlenen karakter gibi.
