aysun
@enaz4krktr
24 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
Sylvia şiirlerini yazılarını yazarken hep geniş coğrafyalara yayılabilecek miyim kitaplarım basılacak mı kaygısını taşıyor acaba şimdi günümüzde benim kitabını okurken tıpa tıp aynı şeyleri hissettiğimi bilse ne düşünürdü o kadar benzer şeylerden endişe duymuşuz o kadar aynı sorunlara kafa yorup biz kadınlara dayatılan olgulara ve eşitsizliklere karşı çıkmışız ki sanki yıllar önce yazılmış günlüğü değil de bir arkadaşımla konuşuyormuş gibi hissettim kitap boyunca bazı şeylerin yıllar boyunca hiç değişim göstermemesi ayrı bir konu zaten burda yazarın inişli çıkışlı hayatıyla ilgili konuşmayacağım okuyunca zaten onunla birlikte çıkıyorsunuz içsel yolculuğa ben bu yolculukta kendimden çok şey buldum bu yüzden çok üzüldüm çok fazla melankoli hakim çünkü kitaba bende zaten öyle olduğum için çok rahatsız olmadım tam aksine ayna tutulmuş gibi hissettim yer yer duygulandım okuyup okumamak size kalmış keşke ted bazı kısımları çıkarmasaydi da bilinmezlikler giderilseydi aldattığı kadının günlüklerinden o kısımları çıkarıp yayınlamak...ne desem bilemiyorum ben bir de vize haftamda bitirdim bendeki psikolojik yıkımı düşünün bir de
Reklam
Adının aksine çok içime dokundu bu kitap.Yani nerdeyse her cümlesinde kendimden bir şeyler buldum bu iyiymiş gibi görünse de tokat etkisi bırakan cümleler de oldu sahi hepimiz ne kadar kolay çevirip başımızı duymuyoruz istediğimizi.Okurken işaretlediğim alıntıları yazıp paylaşmak içimden gelmiyor tekrar yüzleşmemek için.Bazılarına olaylarin işlenişi çok yavaş gelebilir ama ben çok sevdim zaten bir süre sonra tempoyu arttırıyor çok fazla ters köşe vardı bunu da söylemem gerek bolca şaşırttı.Yazarın dili gayet sade ve akıcıydı yormadı beni kitap okuttu yani kendini sıkılmadım.Nermin Yıldırım'dan okuduğum ilk kitaptı bu şimdi diğer kitaplarını listeme eklemeye gidiyorum.
Bu kitabı bu kadar geç okuduğum için kendime ne kadar kızdığımı anlatamam.11.22.63 ve Outlander izlemiş biri olarak o kadar sevdim ki bu kitabı aynı anda hem tarihi şeyler öğrendim hem de eşsiz bir aşk öyküsü okudum son yetmiş seksen sayfada zaten ağlamaktan gözümde yaş kalmadı kitaba dair geçmişten kalan şeylerin günümüze yansıyan izlerini yazar o kadar ruha dokunacak biçimde anlatmış ki zaten karakterlere diyecek hiçbir şeyim yok Thomas Smith'in sadece kurgusal bir karakter olduğunu biliyor ve bunu bilmekten acı duyuyorum yani aşkları o kadar içime işledi ki o kadar ince detaylarla bunlar gösterildi ki Amy Harmon'un kalemine tekrar tekrar hayran kaldım o olmasa Thomas Smith'i tanıyamayacaktim bu kitap okuduğum en güzel kitap olmaya adaydır herkes bir Lough Gill'e uğramalı Garvagh Glebe'de bir dolaşmalı okuyun okutturun
