Daha önceden "Günübirlik Hayatlar" kitabından tanıdığım Irvin D. Yalom'un şahane bir romanını bitirmiş olmaktan dolayı üzülüyorum. Kitabı maalesef uzun bir sürede bitirebilmiş olmama rağmen, fırsat bulabildiğim her an büyük bir heyecanla kaldığım yerden devam ettim.
Kitap ünlü felsefeci Nietzsche ve ünlü bir doktor olan Breuer arasında yaşanan olayları temel anlamda ele alarak ilerliyor. Okurken ümitsizlik içerisinde olan Nietzsche'yi tedavi etmek için çabalayan doktorumuzu Nietzsche, hem doktorumuzun bakış açısını hem de okuyucunun bakış açısını değiştirecek şekildeki yaklaşımlarına şahit olacaksınız.
Kitabın son bölümünde yer alan yazar notunu muhakkak okumanızı tavsiye ederim. Kitabı tamamlayacak derecede önemli unsurlar yer alıyor.
Tekrar tekrar okunacak türden bir kitap olduğunu düşünüyorum. Şimdiden okuyacak olanlara keyifli okumalar.
Demek istediğim şu: Biriyle tam bir ilişki kurabilmen için önce kendinle ilişki kurabilmelisin. Eğer kendi yalnızlığımızı kucaklayamazsak, inzivaya karşı kalkan olarak başka birini kullanırız. Yalnızca bir kartal gibi yaşayabilen insan, kimsenin kendisini seyretmesine ihtiyaç duymadan başka birine sevgisini verebilir; yalnızca o zaman o insan bir başkasının büyümesi ve gelişmesiyle ilgilenebilir.