"Hiç de pişman değilim öldüğüme
"Herşey bitmişti zira
"Usanmıştım artık
"Gökyüzünü seyretmekten
"O kadar çok hatıram vardı ki
"Karıştırıyordum birbirine"
İnsanın tek gerçek özgürlüğü yalnızlığıdır. Ve yalnızlığı küçük düşürense bağımlılıklardır. Aşklar, alkol, nikotin, ahlaki değerler, uyuşturucular... Hepsi de birer pranga olabilir her an, insanın ayağına. Zevk veren prangalar. Ortak özellikleri, varlıklarının verdikleri zevkin uzun bir süre sonra hissedilememesi, yokluklarının ise derhal kalpte bir ağrı yapmasıdır. Bağımlı insan atlı karıncaya binmiş gibidir. Herkes ilk başladığı yerde, midesi kaldırana kadar döner durur...
Asık suratlı olmamalıyım, diye düşündüm. Olur olmaz yerlerde gülümsemeliyim. Mutlu olmanın ilk yolu taklidini yapmaktan geçer! Gülümsemek mutluymuş gibi görünmeme yardımcı olabilir.