Hiç kimsenin, zekam için beni övmek ya da onlar için gösterdiğim çabaları takdir etmek gibi bir ahlaki ya da yasal bir zorunluluğu yoktu. Öyleyse niye bunu bekliyor ya da talep ediyordum?
Bu dünyanın olayları, sizi öfkelendirmiyor. Kendi kızgın düşünceleriniz öfkenizi yaratıyor. Gerçekten olumsuz bir olay olduğunda bile duygusal tepkinizi belirleyen o olaya yüklediğiniz anlamdır. Öfkenizden sorumlu olduğunuz düşüncesi kesinlikle yararınızadır. Çünkü bu size nasıl hissetmek istediğiniz hakkında kontrol sağlama ve özgürce seçim yapma fırsatı verir. Eğer böyle olmasaydı, duygularınızı kontrol etmekte çaresiz olacaktınız; duygularınızın çoğu, sizin kontrolünüzde olmayan bu dünyanın dış olaylarına çözümsüz olarak bağlı olacaktı.