Turgut Özben’in kaybolması somuttan soyuta yol alan bir kayboluştur. Turgut Özben, Selim Işık’ın özkıyımının nedenini araştırırken kendisinin de var olmadığını, bugüne kadar adeta bir kukla hayatı yaşadığını fark eder. Ergin olmayışı, özgürce seçimler yapamayışı yokluğunu işaret ettikçe, somut varlığı giderek silinir, özellikle iç sesi Olric ile iletişime başladıktan sonra Turgut Özben adeta bir zihin topu olarak ortalarda dolaşır.
Bana öyle geliyor ki biz çocuk kalmış bir milletiz ve daha olayları ve dünyayı, mucizelere bağlı, ‘myth’lere bağlı bir şekilde yorumluyoruz en ciddi bir biçimde. Aklı başında bir Batılının gülerek karşılayacağı ve bize ölesiye ciddi gelen bir şekilde.