Ne korkudur o. Suçunu bilip suçunun ortaya çıkacağını anlatmanın korkusu. Yalan bile düşünemez insan o anda. Terler durur öylece. Dili tutulur sanki. İyi bilirim suçluların neler hissettiklerini.
…bu koca kentin uyuduğu şu saatte, ben tüm ışıkları yanık unutulmuş bir hayalet gemi gibi dolanırım sokaklarda. Öylesine aydınlıktır içim, tüm Işık’larım şıkır şıkır…